งข้าและบรากีไม่ใช่เทพที่มีตำแหน่งสูงส่งนัก ข้าดูแลพลังแห่งความเยาว์วัยด้วยพลังชีวิตอันแข็งแกร่งจึงพอต้านทานหมอกได้ แต่บรากีทำไม่ได้……”“ข้ามอบหัวใจของตัวเองให้เขา……”“ตอนที่ข้ามอบหัวใจให้เขา เขาหมดสติไปแล้ว และทุกครั้งที่ข้าออกมา เขาก็หลับอยู่……เขาไม่รู้ตัวเลยว่าข้ามีตัวตน”ในความทรงจำของเขา หวนนึกถึงภาพของ ‘อิดุนน์’ ที่ลุกขึ้นจากเตียงในตอนกลางคืนที่โรงพยาบาล แต่งตัวหน้ากระจก ‘อิดุนน์’ ที่มองดูบรากีในกระจกอย่างอ่อนโยน และ ‘อิดุนน์’ ที่ยิ้มขณะเขียนเรื่องราวในอดีตกับบรากีเขาสวมชุดผ้าบางสีขาว นั่งอยู่หน้ากระจกทองเหลือง ภายใต้แสงเทียนสลัว สายตาของเขาเต็มไปด้วยความเศร้าและความคิดถึงถ้านั่นไม่ใช่อิดุนน์……แล้วเป็นใครกัน?บุคลิกที่สองที่ซ่อนอยู่ในร่างของบรากี?ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ตั้งแต่แรกเริ่ม โรคของบรากีก็ไม่ใช่โรคคิดถึง……แต่เป็นโรคหลายบุคลิก?!หลินชีเยี่ยราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงลุกพรวดขึ้นจากก้อนหิน“ไม่… เป็นไปไม่ได้… มันจะเป็นไปได้ยังไง?! ผมเห็นพลังแห่งความเยาว์วัยของอิดุนน์จากตัวเขาชัดๆ……”หลินชีเยี่ยจำได้อย่างชัดเจนว่า ในโรงพยาบาล บนหน้าจอการรักษาของบรากีก็มีชื่อ ‘อิดุนน์’ อยู่ในวงเล็บด้วยแม้แต่ตอนที่ตัวเองสุ่มความสามารถ ยังได้ [สวนลับนิรันดร์] ของอิดุนน์มาด้วยซ้ำ!ถ้าอิดุนน์เป็นของปลอม แล้วพลังพวกนี้มาจากไหนกัน?“มันยากที่จะเข้าใจขนาดนั้นเลยหรือ?” สกัลด์กะพริบตา “เทพีแห่งความเยาว์วัย อิดุ
