ึ้นหรือไม่ อีกทั้งยังมีสนธยาของเหล่าเทพเจ้าที่กำลังจะมาถึง……สถานการณ์ตอนนี้เกินการควบคุมของหลินชีเยี่ยไปแล้วเขาต้องรีบหาบรากีให้เจอและพาติดตัวไว้ ไม่เช่นนั้นจะต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่……ในขณะเดียวกันหุบเขาในแอสการ์ดเวอร์ดานดิ เทพีแห่ง ‘ปัจจุบัน’ และเอิร์ด เทพีแห่ง ‘อดีต’ กำลังยืนอยู่ที่ริมหน้าผาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ดูเหมือนว่าพวกเธอยังคงครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องสนธยาของเหล่าเทพเจ้าอยู่ส่วนสกัลด์นอนกลิ้งไปมาอย่างเบื่อหน่ายอยู่บนสนามหญ้า เปียสองข้างเปื้อนหญ้าเขียวสด ส่งกลิ่นหอมสดชื่นของดิน“พี่หญิง ข้าอยากไปเล่นกับเจ้าตัวน้อยผ้าพันแผล~”สกัลด์เข้าไปใกล้พี่สาวทั้งสอง พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน“ไม่ได้ สกัลด์” เอิร์ดส่ายหน้า “ตอนนี้แอสการ์ดถูกปกคลุมด้วยเงามืดของสนธยาของเหล่าเทพเจ้า เจ้าห้ามออกไปทำอะไรตามใจชอบโดยไม่มีพวกเรา……อีกอย่าง ผู้ชายคนนั้นเป็นคนที่ถูกเลือกโดยเหล่าเทพของต้าเซี่ย การที่เจ้าเข้าใกล้เขามากเกินไปมิใช่เรื่องดีนัก”“อ่า……แต่ว่า……พี่ชายคนนั้นเป็นคนดีนะ เขาช่วยคนไว้ตั้งเยอะ”“นี่ไม่ใช่เรื่องของการเป็นคนดีหรือไม่ดี……”เอิร์ดพูดได้ครึ่งทาง ก็ถอนหายใจยาว ส่ายหัวด้วยความจนใจเวอร์ดานดิเงียบไปนาน หันไปมองสกัลด์ที่อยู่ข้างๆ ยื่นมือลูบหัวเธอ ดวงตาเต็มไปด้วยความซับซ้อน“จริงๆ แล้ว……การปล่อยให้สกัลด์ไปกับผู้ชายคนนั้นอาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้”“ทำไมล่ะ?” เอิร์ดถามอย่างสงสัย“หากเป็นไปตามคำทำนายของนางจริ
