“สนธยาของเหล่าเทพเจ้า……”ระหว่างทางลงเขา หลินชีเยี่ยลูบคางด้วยมือข้างหนึ่ง ดวงตาฉายแววสงสัย “เสี่ยวหนาน สนธยาของเหล่าเทพเจ้าที่ว่านี้ น่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?”ซือเสี่ยวหนานพยักหน้าตอบ “ใช่ จนถึงตอนนี้ แอสการ์ดเคยเผชิญสนธยาของเหล่าเทพเจ้าแค่ครั้งเดียว คือการมาเยือนของหมอกร้อยปีก่อน ว่ากันว่าสองวันก่อนหมอกจะมา สกัลด์ เทพีแห่งอนาคตได้ทำนายว่าสนธยาของเหล่าเทพเจ้ากำลังจะมาถึง เทพีแห่งโชคชะตาทั้งสามได้เตือนโอดิน ราชาแห่งเทพเจ้า แต่ดูเหมือนโอดินจะไม่ได้ใส่ใจ หลังจากนั้นเมื่อหมอกลงมา เหล่าเทพในแอสการ์ดก็เริ่มล้มตายจนธอร์ต้องขอร้องให้อิดุนน์ เทพีแห่งความเยาว์วัยมอบผลไม้แห่งชีวิตจำนวนมาก เหล่าเทพจึงรอดพ้นวิกฤตมาได้อย่างหวุดหวิด แต่ถึงกระนั้นแอสการ์ดก็ยังสูญเสียมากมาย ตอนนี้คิดดูแล้ว การมาของหมอกครั้งนั้นเป็นฝีมือของโอดินเอง คำเตือนของเทพีแห่งโชคชะตาทั้งสามจึงเป็นเพียงเรื่องตลก……หลังจากนั้น เทพีแห่งโชคชะตาทั้งสามก็ไม่เคยออกจากหุบเขานี้อีกเลย พวกเธอผิดหวังอย่างยิ่งกับโอดินและลูกหลานของเขา”หลินชีเยี่ยครุ่นคิด“สนธยาของเหล่าเทพเจ้าครั้งที่สอง……มีความเป็นไปได้ไหมว่าจะเกิดจากการกระทำของใครบางคน?” หลินชีเยี่ยหันไปมองซือเสี่ยวหนานด้วยสีหน้าซับซ้อน“นายหมายถึง……” ซือเสี่ยวหนานชะงัก “เป็นไปได้ เพราะหมอกคงไม่กลับมาอีก ตอนนี้ภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดของแอสการ์ดมีแค่อย่างเดียว……”ซือเสี่ยวหนานไม่ได้พูดประโยคหลัง
