งกลายเป็นเกราะแข็งเหมือนโลหะ ติดแน่นกับ [จั่นไป๋] ในมือของหลินชีเยี่ย ในขณะเดียวกัน หนามแหลมสีเงินนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว มุ่งมายังใบหน้าของเขาหลินชีเยี่ยแค่นเสียงเย็นชา เอียงตัวหลบหนามสีเงิน แล้วใช้มืออีกข้างฟันดาบอามาโนะมุราคุโมะลงบนหัวของเม่นภายใต้คมดาบของดาบอามาโนะมุราคุโมะ เกราะที่แข็งแกร่งราวกับปราการเหล็กกลับเหมือนกระดาษที่ทำจากเต้าหู้ เพียงแค่ฟันเบาๆ ก็สามารถตัดหัวของเม่นได้ ร่างใหญ่โตสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงแล้วล้มลงกับพื้นหลังจากถูกตัดหัว ร่างของเม่นเริ่มกลับคืนสู่สภาพเดิม หัวที่กลิ้งไปนั้นกลับกลายเป็นใบหน้าของริสต์ มองดูหลินชีเยี่ยที่อยู่ด้านหลังด้วยความหวาดกลัว“นั่นมันดาบอะไรกัน?!”“นายไม่จำเป็นต้องรู้หรอก” หลินชีเยี่ยเดินอย่างสงบไปที่หน้าศีรษะนั้น แล้วพึมพำบทกวีแผ่วเบาบู้ม!!เปลวเพลิงที่สั่นสะเทือนฟ้าดินระเบิดออกมาจากร่างของริสต์ ท่วมท้นร่างของเขาในชั่วพริบตา เสียงกรีดร้องอย่างทรมานค่อยๆ อ่อนแรงลงท่ามกลางเปลวไฟ ก่อนจะเงียบหายไปในที่สุดหลินชีเยี่ยยืนอยู่เบื้องหน้าเปลวเพลิงที่ลุกโชน ในมือถือดาบคู่ เขาหันไปมองฟิลที่อยู่ไม่ไกลด้วยสีหน้าเรียบเฉย
