นชะงักลงทันทีแม้แต่ความเร็วในการถักทอ ‘กลลวง’ ก็ช้าลงไปมากในขณะที่เธอรู้สึกสิ้นหวัง คมดาบพลันพุ่งออกมาจากความว่างเปล่าเบื้องหน้า ปะทะกับอุ้งเท้าหมียักษ์ที่ถาโถมมาดั่งภูเขาถล่ม ราวกับมีดตัดเต้าหู้ ตัดอุ้งเท้าหมีพร้อมกับข้อมือจนขาดสะบั้น!ในวินาทีที่คมดาบปรากฏขึ้น ทั้งซือเสี่ยวหนานและฟิลที่อยู่ห่างออกไปต่างตกตะลึง“มีผู้ช่วยด้วยเหรอ?! เธอซ่อนไพ่ใบสุดท้ายไว้จริงๆ สินะ!” ฟิลตะโกนอย่างโกรธเคืองคมดาบที่ตัดอุ้งเท้าหมีไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น แต่ฟันต่อไปด้านข้าง ผ่าร่างของหมียักษ์ออกเป็นสองซีกจากล่างขึ้นบน!หลินชีเยี่ยถือ [จั่นไป๋] ด้วยมือเดียว ผ้าพันแผลของมู่มู่ที่อยู่ด้านหลังคลายออก พ่นเปลวไฟสองสาย ร่างค่อยๆ ลงสู่พื้นดิน แว่นตาข้างเดียวสะท้อนแสงเย็นเยียบ ผมสีทองปลิวไสวในสายลมซือเสี่ยวหนานเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยตรงหน้า ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ “หมายเลข 33? ไมเยอร์ส?”เธอเคยเห็นหน้าตาของไมเยอร์สตอนที่ปลอมตัวเป็นหมายเลข 01 ในการชุมนุมตัวแทนหลินชีเยี่ยเหลือบมองเธอแล้วยิ้มน้อยๆ “ดอกไม้ริมฝั่งสีเขียวจะผลิบานในที่สุด แม้แต่เหมันต์อันหนาวเหน็บก็ไม่อาจฝังมันได้……ใช่ไหมล่ะ? เสี่ยวหนาน?”ซือเสี่ยวหนานพลันเบิกตากว้าง!
