่ปากกาวาดลงไปก็คือ……”ท่ามกลางเสียงอุทานของทุกคน แขนสองคู่ที่หลังของอันชิงอวี๋กลับเข้าไปในร่างกาย เขาค่อยๆ ลุกขึ้นจากพื้นสายตาจ้องมองบางพื้นที่บนแผนที่ตรงหน้า สีเทาในดวงตาค่อยๆ จางหายไป“ที่นี่คือที่ไหน?” อันชิงอวี๋ชี้ไปยังบริเวณที่ผีปากกาวาดลงไปแล้วถามอัศวินย่อตัวลง มือข้างหนึ่งลูบคาง พิจารณาอย่างละเอียดเป็นเวลานาน“นี่คือ……แอสการ์ด?!”“แอสการ์ด……” อันชิงอวี๋พึมพำ จู่ๆ ก็มีประกายความคิดวาบขึ้นมา“ใช่แล้ว ที่นี่แหละ!”