เยี่ยในตอนนี้ แม้แต่การรับมือกับฝ่ามือเดียวของมันก็ยังไม่แน่ใจ‘สิ่งนี้… จะจัดการยังไงดี?’หลินชีเยี่ยครุ่นคิดอย่างหนักเป็นเวลานาน แต่ก็ยังไม่มีคำตอบ ด้วยความจนปัญญา เขาจึงต้องลุกขึ้นบอกลาอิดุนน์ และกลับคืนสู่โลกแห่งความเป็นจริงเมื่อหลินชีเยี่ยลืมตาขึ้น เขาถึงได้พบว่าท้องฟ้าของแอสการ์ดก็จมอยู่ในความมืด เขานั่งอยู่ที่นี่ตั้งแต่บ่ายจนถึงดึกดื่นรอบๆ ลานปาฏิหาริย์ว่างเปล่า แม้แต่แมลงก้อนเนื้อตัวเล็กๆ ที่คอยติดตามหลินชีเยี่ยอยู่ตลอดก็หายไปไม่เห็นร่องรอยหากไม่มีอะไรผิดพลาด น่าจะเป็นเพราะพลังจิตของหมายเลข 22 หมดลงแล้วใช้พลังจิตไปมากมายขนาดนั้น แต่ผลลัพธ์คือได้แต่มองดูตัวเองท่องเที่ยวในแอสการ์ดทั้งวัน คาดว่าตอนนี้หมายเลข 22 คงโกรธจนแทบกระอักเลือดแล้วขณะที่หลินชีเยี่ยลุกขึ้นเตรียมจะจากไป เงาดำคล้ายหมอกควันก็เคลื่อนมาจากที่ไกลๆ อย่างกะทันหัน พุ่งชนเข้าไปในเงาของหลินชีเยี่ย!
