่างที่พูด”ทั้งสองเดินไปตามถนนหน้าวิหารสักพัก ไม่มีใครพูดอะไรอีก ตอนนี้พวกเขาสามารถออกจากกรงขังและเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ ความคิดของทั้งคู่จึงเริ่มคึกคักขึ้นในที่สุด หลินชีเยี่ยก็เอ่ยปากก่อน“นายไปพักรักษาตัวก่อนเถอะ ฉันจะเดินดูรอบๆ”หมายเลข 22 เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า “ได้ งั้นฉันไปก่อนนะ”ทั้งสองยิ้มให้กันและกล่าวลา จากนั้นหลินชีเยี่ยก็เดินตรงไปตามถนนสายหลักของแอสการ์ดเมื่อเห็นร่างของหลินชีเยี่ยค่อยๆ หายลับไป ดวงตาของหมายเลข 22 ก็หรี่ลงเล็กน้อย“อยากจะสลัดฉันทิ้งสินะ……ฮึ! ฉันอยากจะรู้นักว่านายมีไม้เด็ดอะไรแอบซ่อนไว้”หมายเลข 22 รู้ดีว่าแม้ตอนนี้ทั้งคู่จะสุภาพกันภายนอก แต่ในใจต่างก็ต้องการฆ่าอีกฝ่ายให้ตาย เหมือนกับที่หลินชีเยี่ยทำตอนอยู่ในนรกก่อนหน้านี้ แต่ความแตกต่างระหว่างทั้งสองคือ หลินชีเยี่ยสามารถหาโอกาสฆ่าหมายเลข 22 ได้โดยตรงเพื่อรักษาความลับของตัวเอง ในขณะที่หมายเลข 22 ต้องอาศัยหลินชีเยี่ยเพื่อออกจากแอสการ์ดก่อน แล้วค่อยหาวิธีฆ่าเขาทีหลัง ไม่มีหลินชีเยี่ย หมายเลข 22 คนเดียวหากต้องการหนีออกจากแอสการ์ดก็ยากเหมือนปีนขึ้นสวรรค์จากสถานการณ์ที่เห็น หมายเลข 22 ถูกหลินชีเยี่ยกดดันอย่างหนักจนตกเป็นรอง หากปล่อยให้หลินชีเยี่ยได้เปรียบมากขึ้นไปอีก เขาก็จะถูกควบคุมอย่างสิ้นเชิงหมายเลข 22 หักนิ้วมือของตัวเองออกหนึ่งนิ้ว แล้วดีดออกไปเบาๆ ปลายนิ้วที่เต็มไปด้วยเลือดเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วกลาย
