องกิลกาเมชพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ“แล้วอย่างไร? ถึงแม้ในอดีตเจ้าจะเก่งกาจเพียงใด สุดท้ายก็ตายเพราะแก่ชราไม่ใช่หรือ? เจ้าคิดว่าข้ามองไม่ออกหรือว่าตอนนี้เจ้าเป็นแค่เงาในอดีตที่ถูกเรียกออกมาด้วยวิธีการบางอย่าง? เวลาที่เงานี้จะคงอยู่ได้ คงไม่นานใช่หรือไม่?”“ไม่นาน” กิลกาเมชเอ่ยเสียงเรียบ “แต่ก็เพียงพอที่จะฆ่าเจ้าแล้ว”ร่างของกิลกาเมชกลายเป็นสายฟ้าสีเทาทอง พริบตาเดียวก็เคลื่อนย้ายมาอยู่ตรงหน้านันนาฝ่ายหลังกระตุ้นผนึกเทวะด้วยสัญชาตญาณ แสงจันทราพุ่งออกมาจากด้านหลัง กลายเป็นจันทร์เสี้ยวขวางกั้นอยู่เบื้องหน้า พยายามต้านทานการเคลื่อนไหวของกิลกาเมชแต่เมื่อกิลกาเมชดีดนิ้ว แสงจันทร์นั้นก็สั่นไหวอย่างรวดเร็ว แตกออกเป็นเส้นสาย ล้อมรอบร่างของเขา ราวกับขุนนางกำลังคุกเข่าต่อหน้าจักรพรรดิ“ต่อหน้าข้าผู้นี้ แม้แต่ผนึกเทวะก็ไร้ค่า”ดวงตาของกิลกาเมชเปล่งประกาย ดาบยาวสีแดงในมือกลายเป็นสายธารเพลิง พริบตาเดียวก็ฟันผ่านศีรษะของเทพแห่งดวงจันทร์!ในชั่วขณะถัดมา ศีรษะที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและแค้นเคืองก็ลอยขึ้นสูงจากแสงจันทร์อันไร้ที่สิ้นสุด!*[1] นกกระจอกอยู่ข้างหลัง เป็นสำนวนจีน หมายถึง รอจังหวะฉกฉวยผลประโยชน์จากผู้อื่น
