บทที่ 54“ท่านฮูหยินยังให้ข้ากำชับคุณชายน้อย ขอให้ท่านเข้าร่วมให้ได้นะเจ้าคะ นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยาก”
น้ำเสียงของชิวเยว่เคารพอ่อนโยน “หากคุณชายน้อยไม่ไป ท่านฮูหยินบอกว่าจะกักบริเวณท่านสามเดือน และจะยึดกระดาษวาดภาพ ตำรากวี ฉินโบราณทั้งหมดของท่าน และไม่อนุญาตให้ท่านเข้าห้องครัวอีกเจ้าค่ะ”
ขณะที่พูดประโยคนี้ ในใจนางก็พลันเกิดความรู้สึกประหลาดขึ้นมาเป็นระลอก ความสนใจกว้างขวางถึงเพียงนี้ คุณชายน้อยผู้นี้ก็ช่างเป็นคนเก่งจริงๆ
อีกทั้งโอกาสล้ำค่าเช่นนี้ โยนออกไปข้างนอกแย่งชิงกันก็ยังไม่ทัน แต่ที่นี่ ตนเองกลับต้องมาเกลี้ยกล่อมคุณชายน้อยผู้นี้อย่างสุดความสามารถ ว่าไปแล้วก็น่าเหลือเชื่อ…
“การลงโทษนี่มันหนักเกินไปแล้วกระมัง?”
เซียวเหยียนรู้สึกพูดไม่ออก กล่าว “นี่มันเป็นการกำชับ หรือการข่มขู่กันแน่?”
ชิวเยว่เงยหน้าขึ้น บนใบหน้าที่งดงามเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา กะพริบตา
“ได้ๆ ข้ารู้แล้ว” เซียวเหยียนถอนหายใจ
ชิวเยว่ยิ้มเม้มปาก คุณชายน้อยผู้นี้เป็นคนน่าสนใจโดยแท้ นางยอบกายคารวะ กล่าวลาท่านอาห้าอย่างเชื่อฟัง แล้วก็ขอตัวจากเซียวเหยียนอย่างเคารพนบนอบ
“เจ้าควรจะฟังคำพูดของเจี้ยนหลันเด็กคนนั้น ไปสักครั้งหนึ่ง”
รอ
