หลายคน ก็ล้วนแต่ไปตั้งแผงที่นั่นแล้ว”
“ซี๊ด…” เซียวเหยียนสูดหายใจเข้าลึกๆ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างขมขื่น ดูเหมือนว่าตนเองจะไม่ไปไม่ได้เสียแล้ว
ถึงแม้ตอนนี้ฝีมือการทำอาหารของเขาจะบรรลุถึงระดับหกแล้ว แต่ขนมน้ำมันฝ้ายหยกที่ลุงจ้าวทำมานานหลายสิบปี ตนเองทำก็ทำออกมาได้ แต่ก็ยังขาดรสชาตินั้นไปหน่อย ไม่ถึงขั้นสุดยอด
ตรงข้ามกัน ท่านปู่เมื่อเห็นท่าทางจนปัญญาของเซียวเหยียน ก็หัวเราะเหอะๆ พลางลูบเครา
“คุณชายน้อย ตอนที่ข้ากลับมา ที่รถม้าสิงห์มังกรนอกประตู คุณชายน้อยจื่อเซวียนบอกว่ากำลังรอท่านอยู่ ให้ท่านรีบเตรียมตัว ไปสำนักศึกษาตำหนักจันทน์ด้วยกันเจ้าค่ะ” ชุนหลันกล่าว
“ก็ได้”
เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เซียวเหยียนก็ทำได้เพียงออกเดินทาง เห็นแก่ขนมน้ำมัน
ให้ชุนหลันเตรียมเสื้อผ้าสำหรับออกไปข้างนอก สวมเสื้อคลุมกว้างแล้วออกจากบ้าน
“ท่านอาห้า ข้าไปสักครู่ ไม่ส่งท่านแล้วนะขอรับ” เซียวเหยียนกล่าวกับท่านปู่
“ไปเถอะ กลับมาดูข้าเอาชนะเจ้าอย่างไร” เซียวจิ้งอวี่หัวเราะ
ถ้าอย่างนั้นท่านก็คงต้องครุ่นคิดให้ดีแล้ว… เซียวเหยียนแอบหัวเราะในใจ พาเซียวอันที่อยู่ข้างๆ และชุนหลันออกจากประตูไป
ชุนหลันเข้าจวนมาเมื่อสามปีก่อน ได้ยิน
