โรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าท่ามกลางการปะทะของพลังเทวะที่สั่นสะเทือนฟ้าดิน ร่างสองร่างถูกซักกระเด็นออกไปซุนหงอคงยืนหยัดบนพื้นดินที่เละเทะ ยกมือขึ้นเช็ดเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปาก แล้วเงยหน้ามองความว่างเปล่าเหนือศีรษะ[ความคืบหน้าในการรักษาของซุนหงอคง: 98%]“อีกนิดเดียว……” ซุนหงอคงขมวดคิ้วแน่น“ฆ่า!!”กิลกาเมชที่ร่างกายเต็มไปด้วยเลือดคำรามด้วยความโกรธ พุ่งออกไปเหมือนสายฟ้าฟาด ใบหน้าแสดงความบ้าคลั่งอย่างที่สุดซุนหงอคงกำกระบองทองไว้แน่น จีวรที่ขาดวิ่นปลิวไสวตามแรงลม ปะทะเข้ากับร่างสีเทานั้นอีกครั้ง!ตูม!ตูม!!ตึง!!!การปะทะรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ม่านพลังสีทองที่ล้อมรอบลานด้านในค่อยๆ แตกร้าวจากคลื่นกระแทกของการต่อสู้ ได้ยินเสียงดังกรอบแกรบ ก่อนจะสลายหายไปอย่างสิ้นเชิงสนามรบที่ถูกปกคลุมด้วยพลังเทวะกลับมาอยู่ในสายตาของเหล่าผู้ช่วยพยาบาลในโรงพยาบาลอีกครั้งเสียงระเบิดจากการต่อสู้ที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้เหล่าผู้ช่วยพยาบาลที่กำลังยุ่งอยู่ตกใจพลังเทวะที่แทบจะกลายเป็นรูปธรรมพัดกระหน่ำเข้าไปในทุกซอกทุกมุมของโรงพยาบาล กดดันผู้ช่วยพยาบาลที่มีพลังอ่อนแอกว่าให้ล้มลงกับพื้น“เกิดอะไรขึ้น? ถึงวันสิ้นโลกแล้วเหรอ!?”หลี่อี้เฟยที่กำลังควบคุมงานอยู่ในครัวชะงัก อุทานด้วยความตกใจเขารีบวิ่งออกไปที่ระเบียงทางเดิน เห็นร่างสองร่างที่ต่อสู้กันจนลานด้านในแทบจะถูกทำลายจนไม่เหลือซาก เขาอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง“บ้าเอ๊ย! แ
