่ไม่ได้สัมผัสมานาน แล้วถอนหายใจยาว“ร้อยปีแล้ว ในที่สุดก็กลับมา……”สามร่างยืนตระหง่านท่ามกลางแสงจันทร์ พลังของเทพเจ้าโบราณกลับมาสู่โลกอีกครั้งหลังจากผ่านไปนับไม่ถ้วน“อินันนา กิบิล……” หลินชีเยี่ยยืนอยู่ท่ามกลางพายุทราย เงยหน้ามองสามร่างบนท้องฟ้า พลางพึมพำเขาเคยเห็นชื่อทั้งสองนี้ในห้องเก็บเอกสารของสมาคมปีศาจ เป็นเทพเจ้าหลักในเทพปกรณัมสุเมเรียน ถ้าเขาเดาไม่ผิด ชายชราที่ยืนอยู่บนเรือพระจันทร์เสี้ยวนั่นก็คือ เทพแห่งดวงจันทร์ นันนานันนาชูจอกศักดิ์สิทธิ์ขึ้นสูง กำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง แต่กลับขมวดคิ้ว“เกิดอะไรขึ้น?” กิบิลถามอย่างสงสัย“การฟื้นฟูพลังเทวะใช้พลังมากกว่าที่ข้าคาดไว้ เครื่องสังเวยสำหรับคำอธิษฐานนั้นยังขาดอีกนิด……” นันนาเอ่ยเสียงต่ำกิบิลหยุดชั่วครู่ แล้วกล่าวว่า “ยังดี ข้างล่างยังมีตัวแทนที่มีพลังชีวิตไม่ธรรมดาอยู่ ทางตะวันออกยังมีกลุ่มผู้ลี้ภัยอูรุกอีกกลุ่มหนึ่ง หากฆ่าพวกเขาก็น่าจะพอแล้ว”“เช่นนั้นข้าจะไปฆ่าผู้ลี้ภัย ส่วนตัวแทนคนนั้นก็ฝากไว้กับเจ้า” อินันนา เทพีแห่งความรักและสงครามกล่าวกิบิลหันไปมองทางที่หลินชีเยี่ยอยู่ ร่างกายกลายเป็นเปลวเพลิงพุ่งออกไป หายวับไปจากที่เดิมในพริบตาเมื่อเห็นเปลวเพลิงนั้นพุ่งตรงมาที่ตัวเอง หลินชีเยี่ยรู้สึกใจหาย ร่างกายกลายเป็นเงาของรัตติกาล รีบหนีไปอีกทิศทางอย่างรวดเร็ว!หลังจากถูกแย่งชิงคทาอาญาสิทธิ์ไป ระดับพลังจิตของหลินชีเยี่ยก็กลับคืนมาอีกครั้ง แต่
