ร่างยักษ์นั้นสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม เหยียบย่ำบนแสงดารา ศีรษะตั้งตระหง่านอยู่ใต้ท้องฟ้ายามราตรี กำลังมองลงมายังบีฟิตและหมายเลข 22 ท่ามกลางพายุทรายที่โหมกระหน่ำ ใบหน้าของมันเหมือนกับหลินชีเยี่ยทุกประการ เพียงแต่กลิ่นอายดูสง่าและน่าเกรงขามยิ่งกว่านี่ไม่ใช่ [ร่างทิพย์เทียมฟ้า] ที่ดึงมาจากต้าเซิ่ง และก็ไม่ใช่ [ร่างทิพย์ชิงหยวน] ที่หยางเจี่ยนสอนให้เขานี่คือ [เทียมสวรรค์เทียบดิน] ที่หลินชีเยี่ยหลอมรวมทั้งสองเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์ เพื่อสร้างขึ้นมาเป็นของเขาเอง รูปลักษณ์ภายนอกไม่ใช่วานรปีศาจ ไม่ใช่ชิงหยวนเมี่ยวเต้าเจินจวิน แต่เป็นหลินชีเยี่ยเอง[เทียมสวรรค์เทียบดิน] เป็นวิชาลับที่เทพเจ้าส่วนน้อยของต้าเซี่ยครอบครอง ตราบใดที่มีพลังวิญญาณอยู่ ก็สามารถใช้ได้โดยไม่ต้องใช้พลังจิต นี่คือวิธีที่แข็งแกร่งที่สุดเพียงอย่างเดียวที่หลินชีเยี่ยสามารถใช้ได้ในสถานการณ์ที่พลังจิต ทั้งหมดถูกดูดออกไป!“เขา?” หมายเลข 22 เห็นภาพนี้แล้วขมวดคิ้ว เอ่ยอย่างมึนงง “พลังจิตของเขาน่าจะถูกดูดไปหมดแล้ว… นี่มันความสามารถอะไรกัน?”บีฟิตที่ถูกตัดแขนไปข้างหนึ่ง สีหน้าพลันหม่นหมองและหนักอึ้งเช่นกันในตอนนั้น ดวงตาลึกลับก็เปิดขึ้นระหว่างคิ้วของร่างอวตารหลินชีเยี่ย แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมา!ภายใต้การจ้องมองของดวงตานั้น บีฟิตและหมายเลข 22 รู้สึกว่าร่างกายของพวกเขาชะงักงัน ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นกำร่างของพวกเขาไว้แน่น ตรึ
