ิ์ที่เปล่งแสงระยิบระยับ ออกมาจากม่านฝุ่นละอองคราวเดอร์มองไปที่ถ้วยสูงสีทองเข้มในมือ สุราสีแดงเข้มไหวระริกอยู่ ดวงตาของเขาเบลอเล็กน้อยเขาเบี่ยงสายตาไป มองไปยังตัวแทนสองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน แล้วหัวเราะเยาะ“พวกแกแค่สองคน จะมาแย่งชิงจอกศักดิ์สิทธิ์เหรอ?”“แกบ้าไปแล้ว!” ตัวแทนคนหนึ่งตะโกน “ทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายขนาดนี้ ตาแก่คนนั้นจะต้องนำคทามาอีก สุดท้ายแล้วพวกเราทุกคนก็ต้องตาย!”คราวเดอร์จ้องมองไปยังที่ไกลออกไปพายุฝนฟ้าคะนองที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้เมืองที่สงบนิ่งตื่นขึ้นมา ชาวบ้านจำนวนมากตกใจ ออกมาจากบ้าน มองไปยังทิศทางของพวกเขา ในขณะเดียวกัน จุดสีดำก็กำลังเคลื่อนที่เข้ามาอย่างรวดเร็วจากทิศทางของคฤหาสน์เจ้าเมืองคราวเดอร์มองไปที่จอกศักดิ์สิทธิ์ในมือ ไม่รู้ทำไม เขารู้สึกมั่นใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“คราวนี้ ฉันจะไม่ให้เขาได้ใช้คทาอาญาสิทธิ์”เขาพูดเบาๆที่ไกลออกไปเจ้าเมืองสวมชุดนอน ถือคทาอาญาสิทธิ์ กำลังรีบวิ่งมาสายตาของชายชรามองไปที่เงาที่เต็มไปด้วยสายฟ้า เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในมือของคราวเดอร์ สีหน้าก็เปลี่ยนไป“แย่แล้ว นั่นมันจอกศักดิ์สิทธิ์!”เจ้าเมืองตกใจคทาอาญาสิทธิ์สามารถใช้พลังของคนอื่นได้ แต่ระยะการใช้งานไม่ไกลมากนัก การที่จะดูดพลังจิตของคราวเดอร์และพวกพ้อง ต้องอยู่ในระยะอย่างน้อยหนึ่งกิโลเมตรโดยปกติแล้ว ระยะทางหนึ่งกิโลเมตรนี้ไม่ใช่อะไรสำหรับเจ้าเมืองอู เพราะการต่อสู
