ยิ่งไปกว่านั้น พฤติกรรมของเขาในงานชุมนุมและคุกใต้ดิน ไม่เหมือนคนไร้ค่าที่จมอยู่กับตัณหาหลินชีเยี่ยจับจ้องแท่นประหารที่อยู่ไกลออกไป ตอนนี้ร่างกายแห่งตัณหาล้มลงเต็มไปด้วยเลือด ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็ไม่ต่างจากร่างกายมนุษย์ปกติผู้ติดตามที่ทำการประหารก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใด เพียงแค่ยกศพของทุกคนออกไป แล้วโยนลงไปในบ่อโบราณที่ขอบเมือง“เอ๊ะ?” หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วอย่างประหลาดใจพลังจิตของเขาได้แผ่ขยายเข้าไปในบ่อแล้ว แต่กลับไม่สามารถรับรู้ภาพที่ก้นบ่อได้ ราวกับมีปราการที่มองไม่เห็นกั้นพลังจิตของเขาไว้“พวกเรารีบไปกันเถอะ เวลาเหลือน้อยแล้ว” ตัวแทนหลายคนเอ่ยปากขึ้นมาเองหลินชีเยี่ยเพ่งมองบ่อโบราณนั้นเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะละสายตา แล้วนำกลุ่มคนที่พรางตัวออกจากประตูเมืองอูไป……ภายในเมืองห้องที่เคยแออัดตอนนี้เหลือคนอยู่เพียงแปดคนหมายเลข 22 มองผ่านช่องหน้าต่างไม้ไปยังทิศทางหนึ่ง “ร่างกายแห่งตัณหาถูกฆ่าแล้ว พวกเรายังไม่ถูกจับได้”เขาดูเหมือนจะคาดการณ์ผลลัพธ์นี้ไว้แล้ว จึงถอยหลังอย่างสงบ ก่อนจะปิดหน้าต่างสนิทเมื่อได้ยินประโยคนี้ ทุกคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก“นายมีแผนอะไร?” คราวเดอร์ถามขึ้นจากมุมมืดหมายเลข 22 อ้าปากกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สายตาพลันเคร่งขรึมขึ้นมา“เกิดอะไรขึ้น?” มีคนถาม“ศพของร่างกายแห่งตัณหาถูกกิน……” หมายเลข 22 ขมวดคิ้วแน่น ดูเหมือนกำลังย่อยข้อมูลที่ส่งมาจากร่างกายเหล่านั้น ม่านตาของเขาพลันหดเก
