ปาร์กาช ตัวแทนของพระวิษณุถามขึ้น“เรื่องนี้……พวกคุณก็รู้ว่าการทำนายมันเหนื่อยมาก การทำนายมากเกินไปจะทำให้ผมร่วง ดังนั้นปกติผมจะทำนายวันละครั้ง วันนี้ทำนายการมาของพวกคุณแล้ว ดังนั้น……” หลินชีเยี่ยพูดอย่างลำบากใจ“คุณไมเยอร์ส เรื่องนี้เกี่ยวกับชีวิตของพวกเราทุกคน ขอรบกวนคุณช่วยทำนายอีกครั้งเถอะ!” คราวเดอร์พูดอย่างจริงใจ“ใช่แล้ว คำทำนายนี้เกี่ยวข้องกับแผนการต่อไปของเรา ช่วยทำนายอีกครั้งได้ไหม?”“คุณไมเยอร์ส ขอร้องล่ะ”“……”ภายใต้สายตาที่คาดหวังของบรรดาตัวแทน หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะถอนหายใจยาวแล้วฝืนใจพูดว่า“ก็ได้ งั้นวันนี้ ผมจะทำนายอีกครั้ง”หลินชีเยี่ยดันแว่นตาข้างเดียว เดินไปตรงกลางห้อง ทุกคนรีบถอยหลัง ยอมเบียดกันเองเพื่อเปิดพื้นที่ให้เขาโดยเฉพาะหลินชีเยี่ยนั่งลง แสร้งทำท่าล้วงเอาลูกแก้วคริสตัลที่เพิ่งเก็บได้ฟรีๆ ตอนบ่ายออกมาจากอก วางลงบนพื้นอย่างระมัดระวังยกปลายนิ้วขึ้นเล็กน้อย ลวดลายเวทมนตร์อันงดงามแผ่ขยายออกโดยมีเขาเป็นศูนย์กลางหลินชีเยี่ยนั่งอยู่ตรงกลางวงเวทย์ ดวงตาคมลึกจ้องมองไปที่ลูกแก้วคริสตัล รัศมีลึกลับหมุนวนรอบตัวเขาดูมีเสน่ห์น่าหลงใหลบรรดาตัวแทนเบียดกันอยู่ตรงมุมห้อง มองดูภาพนี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงในที่สุด แสงเวทมนตร์ก็ค่อยๆ จางหายไป หลินชีเยี่ยถือลูกแก้วคริสตัลไว้แล้วลุกขึ้นยืนเขากวาดตามองไปยังทุกคน แล้วเอ่ยอย่างมั่นใจ“โอกาสชนะ……เ
