ตูม ตูม ตูม!!เสียงระเบิดแผ่วเบาดังมาจากหมอกในระยะไกล หลินชีเยี่ยและเหอหลินที่กำลังห่างจากฝั่งไปเรื่อยๆ หันกลับไปมองพร้อมกัน“ดูเหมือนว่าสิ่งที่นายคาดการณ์ไว้จะถูกต้อง……” เหอหลินเอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ“กลุ่มตัวแทนพวกนั้นไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของเทพเจ้าได้หรอก” หลินชีเยี่ยหรี่ตาลง “อีกไม่นาน พวกเขาก็จะพาตัวแทนกลุ่มหนึ่งไปยังที่ตั้งของคลังสมบัติกษัตริย์ ผมต้องรีบไปถึงที่นั่นก่อนพวกเขาและนำคลังสมบัติออกมาให้ได้”“นายจะไปแย่งชิงคลังสมบัติกษัตริย์กับเทพเจ้าสององค์นั้นเหรอ? มันไม่เสี่ยงเกินไปเหรอ?”“คลังสมบัตินั้นสำคัญมากสำหรับผม ไม่อาจปล่อยให้ตกไปอยู่ในมือคนอื่นได้เด็ดขาด” หลินชีเยี่ยหันไปมองเหอหลิน “บริเวณใกล้คลังสมบัติกษัตริย์มีเต่าศักดิ์สิทธิ์คอยเฝ้าอยู่ มันอันตรายเกินไป ผมจะไปคนเดียว คุณช่วยนำข่าวไปบอกจี้เนี่ยนให้หน่อยนะ ถ้าผมถูกล้อมอยู่ในคลังสมบัติ อาจจะต้องให้เธอมาช่วยเหลือ”“ฉันเข้าใจแล้ว” เหอหลินพยักหน้าหลินชีเยี่ยเปิดประตูเรือดำน้ำ เรียกหงเหยียนออกมา ปีกทั้งสองข้างกะพรือสร้างลมพายุจนทะเลเกิดคลื่นยักษ์ก่อนจะบินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็วสายลมหนาวเย็นพัดผ่านข้างหูหลินชีเยี่ย เขาจ้องมองผืนทะเลอันกว้างใหญ่และหมอกหนาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดแม้ว่าเขาจะล่วงรู้เจตนาของหมายเลข 03 และ 04 ล่วงหน้า และใช้ตัวแทนเหล่านั้นเพื่อขัดขวางอีกฝ่าย แต่เทพก็คือเทพพวกเขามีเบาะแสของคลังสมบัติกษัตริย์อยู่ในมือ การ
