“น่าเสียดาย ข้ายังคิดว่าความสามารถในการทำนายของเขาอาจจะมีประโยชน์ในระหว่างการสำรวจคลังสมบัติกษัตริย์” หมายเลข 03 ถอนหายใจ “และข้าก็รู้สึกสงสัยเกี่ยวกับตัวเขาด้วย……เขากับเซียนกระบี่แห่งต้าเซี่ยมีความสัมพันธ์อะไรกันแน่? เหตุใดถึงได้ถามถึงที่อยู่ของอีกฝ่าย?”“เขาไม่ใช่ผู้พยากรณ์หรอกหรือ? เหตุใดถึงไม่ทำนายด้วยตนเองเล่า?”“พลังของเซียนกระบี่แห่งต้าเซี่ย เจ้ายังไม่รู้อีกหรือ? เขาไล่ล่าพวกเรามาตั้งแต่โอลิมปัสจนถึงตอนนี้ การดำรงอยู่ในระดับนี้ ตัวแทนตัวเล็กๆ อย่างเขาจะสามารถคาดเดาได้หรือ?”“ก็จริง……แล้วเหตุใดเจ้าถึงยกมือเพื่อแลกเปลี่ยนกับเขา? เจ้าตั้งใจจะบอกข่าวที่เซียนกระบี่แห่งต้าเซี่ยกำลังไล่ล่าพวกเราให้เขารู้จริงๆ หรือ?”“ข้าแค่อยากลองหยั่งเชิงดู แล้วก็ให้ข้อมูลปลอมสองสามอย่าง ส่วนเรื่องการไล่ล่าที่พวกตัวแทนพูดถึงน่ะ……ฮึ”หมายเลข 03 หัวเราะเยาะถ้าพวกตัวแทนกล้าไล่ล่าเทพเจ้าตัวจริงสักองค์ พวกเขาคงจะถึงจุดจบแล้วจริงๆ“เมื่อเทียบกับเรื่องนี้ เจ้ารู้สึกหรือไม่ว่าสายตาของพวกตัวแทนที่มองพวกเรามันแปลกๆ?” หมายเลข 04 เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปากขึ้นมาเองหมายเลข 03 ขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตาใต้ปีกหมวกกวาดมองไปรอบๆ เห็นว่าตัวแทนส่วนใหญ่บนชั้นสองต่างแอบสังเกตทั้งสองคน สายตาบางครั้งสงสัย บางครั้งร้อนแรง บางครั้งลังเล……เหมือนฝูงหมาป่าหิวโหยที่กำลังพิจารณาลูกแกะ“เกิดอะไรขึ้น? พวกเราถูกเปิดเผยแล้วหรือ?”“ไม่น่าจะ
