……ขอโทษครับ”หมายเลข 05 มุมปากกระตุกเล็กน้อย แล้วบินไปยังตึกสูงอีกแห่งหนึ่ง“พี่ชาย ไปที่อื่นเถอะ ที่นี่มีคนซุ่มอยู่เยอะพอแล้ว”ยังไม่ทันที่เขาจะลงจอด ตัวแทนคนหนึ่งที่ซ่อนตัวอยู่บนหลังคาก็เอ่ยปากขึ้นมาก่อนหมายเลข 05 “……”ที่แท้ ทุกคนออกมาเร็วขนาดนั้น ก็เพื่อมาซุ่มอยู่ที่นี่กันหมดเลยหรือ?หมายเลข 05 สบถเบาๆ จำใจต้องไปหาที่ซ่อนตัวอื่น หลังจากถูกไล่ไปสี่ห้าครั้ง ในที่สุดก็พบซากกำแพงที่ไม่มีใครเฝ้าอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้เมื่อหมายเลข 05 เข้าประจำที่แล้ว หมอกนอกมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีสก็จมดิ่งลงสู่ความเงียบสงัดอีกครั้งดวงตาหลายคู่ซ่อนอยู่ในเงามืดของหมอก จ้องมองประตูใหญ่ของมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีสตาเขม็ง ราวกับนายพรานที่หมอบซ่อนอยู่ในป่าเขามืดมิด รอคอยเหยื่อปรากฏตัวหนึ่งนาที สองนาที……ห้านาทีในที่สุด ร่างหนึ่งก็เดินออกมาจากประตูโค้งขนาดใหญ่ บนปีกหมวกสีดำมีตัวเลข ‘04’ ปรากฏอยู่เขาหยุดยืนหน้าประตู แล้วเดินตรงไปยังทิศทางหนึ่ง“จู่โจม!!!”เสียงตะโกนดังขึ้นจากในหมอก ไม่รู้ว่าใครเป็นคนร้อง ร่างกว่ายี่สิบร่างพุ่งออกมาพร้อมกัน!“ตายซะ! หลินชีเยี่ย!!”