อได้ยินประโยคนี้ หมายเลข 22 เริ่มลังเลใจ เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปากขึ้นมาว่า“ตำแหน่งของคลังสมบัติกษัตริย์ ฉันสามารถบอกนายได้ แต่ต้องบอกก่อนว่า คลังสมบัตินั้นมีเต่าศักดิ์สิทธิ์คอยเฝ้าอยู่ ตอนนั้นฉันก็ไม่สามารถเข้าไปได้ ดังนั้นจึงไม่รู้ว่าข้างในมีสมบัติจริงหรือไม่……”เต่าศักดิ์สิทธิ์?อาจจะเป็นสิ่งที่กิลกาเมชทิ้งไว้ในอดีต?ในขณะที่หลินชีเยี่ยกำลังประหลาดใจ หมายเลข 22 พูดต่อว่า “คลังสมบัติกษัตริย์อยู่บนหลังของเต่าศักดิ์สิทธิ์ตัวนี้ แต่มันเคลื่อนที่ช้ามาก ฉันสามารถบอกขอบเขตคร่าวๆ ให้นายได้ มันอยู่แถวนั้น”หมายเลข 22 ล้วงแผนที่โลกที่ดูค่อนข้างลวกๆ ออกมาจากอก ใช้ปากกาวงกลมบริเวณหนึ่งในช่องแคบโมซัมบิกหลินชีเยี่ยจดจำสถานที่นั้นไว้ แล้วใช้มือปัดเล็กน้อย เปลี่ยนแผนที่ให้กลายเป็นผงเถ้า“ทำอะไรน่ะ? ฉันมีแผนที่แค่แผ่นเดียว เดี๋ยวต้องเอาไปแลกกับหมายเลข 03 อีกนะ!”หมายเลข 22 เห็นหลินชีเยี่ยทำลายแผนที่โดยไม่พูดอะไร จึงรีบเอ่ยปากขึ้นมาหลินชีเยี่ยแสร้งทำเป็นประหลาดใจ “หา? ผมนึกว่าคุณวางแผนที่ไว้ตรงนี้ก็เพื่อให้เป็นของแลกเปลี่ยนสำหรับผม……ผมไม่รู้นี่ว่าคุณมีแค่แผ่นเดียว”หมายเลข 22 ขมวดคิ้วอยู่นาน ก่อนจะถอนหายใจยาว “ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันจะวาดแผนที่อย่างง่ายๆ ให้เขาอีกแผ่น ตอนนี้นายบอกที่อยู่ของตัวแทนเทพเจ้าสององค์ให้ฉันได้แล้วใช่ไหม?”หลินชีเยี่ยนำคำพูดที่เพิ่งพูดกับคนอื่นมาพูดซ้ำอีกครั้ง แต่ไม่ได้พูดถึง
