ห่งเวทมนตร์จริงๆ เข้าไปได้”หลินชีเยี่ยมองดูเสื้อคลุม เห็นว่าที่ขอบหมวกมีตัวเลขสีแดงสองตัวเปรากฏอยู่‘33’ผ้าคลุมในมือของเหอหลิน แม้จะมีตัวเลขชุดนี้เช่นกัน ทว่าตัวอักษรเป็นสีขาว น่าจะใช้เพื่อแยกแยะระหว่างตัวแทนกับผู้ติดตามหลินชีเยี่ยสวมผ้าคลุมและหมวกคลุมศีรษะ เดินผ่านประตูโค้งสูงใหญ่ เหอหลินตามมาติดๆเสียงฝีเท้าของทั้งสองสะท้อนก้องในระเบียงทางเดิน แสงจันทร์สลัวส่องผ่านหน้าต่างคล้ายกระจกสี ทอดลงบนหมอกบางๆ เพิ่มสีสันลี้ลับให้กับกำแพงเก่าแก่และหรูหราหลังจากเดินผ่านระเบียงทางเดิน ก็มาถึงโถงกลางที่กว้างขวางขณะนี้ในโถงกลางมีร่างสวมผ้าคลุมสีดำนั่งกระจายอยู่หลายสิบคน แต่ละคนมีตัวเลขชุดหนึ่งเขียนอยู่ที่ขอบหมวกเมื่อหลินชีเยี่ยและเหอหลินเดินเข้ามา สายตาของทุกคนก็มองมาที่พวกเขาภาพที่หลินชีเยี่ยขี่มังกรลงมาเมื่อครู่นั้นสะดุดตามาก ทุกคนต่างคาดเดาว่าตัวแทนใหม่ที่ลึกลับคนนี้มีสถานะอะไรกันแน่ และเขาเป็นตัวแทนของเทพเจ้าองค์ไหนหลินชีเยี่ยยืดหลังตรง ไม่สนใจสายตาของทุกคน ค่อยๆ เดินไปนั่งที่มุมหนึ่งอย่างไม่เร่งรีบ แล้วหลับตาพักผ่อนแน่นอน การหลับตาเป็นเพียงการแสดงหลินชีเยี่ยแผ่พลังจิตออกไป แอบสังเกตสถานการณ์ของตัวแทนคนอื่นๆทว่าพลังจิตเพิ่งแผ่ออกไปได้เพียงสามสี่สิบเมตรในกลุ่มคน ก็มีพลังงานหลายสายรับรู้ถึงการมีอยู่ของเขาทันทีพลังจิตที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงหลายอย่างปะทะกันอย่างรวดเร็ว! หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วแล้ว
