คนที่ข้าไว้ใจที่สุดก็คือเจ้า… แต่เจ้ากลับคิดจะทำร้ายข้าเช่นนั้นหรือ?”ดวงตาของกิลกาเมชวาบขึ้นด้วยแววอำมหิต เขาปล่อยมือจากแร็กคูนตัวน้อย ทำให้มันทรุดลงนั่งกับพื้นด้วยความเจ็บปวดจนน้ำตาคลอในชั่วขณะถัดมา มือของกิลกาเมชก็พุ่งออกไปดุจสายฟ้าฟาด บีบคอของหลี่อี้เฟยอย่างแรก“ท่านผู้จัดการ!” แร็กคูนตัวน้อยร้องด้วยความตกใจผู้ช่วยพยาบาลคนล้วนตกตะลึงอาจู หงเหยียน วั่งไฉ เฮยถง และคนอื่นๆ ต่างก็มีปฏิกิริยาจะเข้าไปช่วยโดยสัญชาตญาณ แต่ถูกหลี่อี้เฟยตะโกนห้ามไว้“ทุกคนอย่าขยับ! ตอนนี้ไอ้หมอนี่ป่วยหนักมาก ถ้าทำให้เขาโกรธจริงๆ พวกเราต้องตายกันหมด!”ผู้ช่วยพยาบาลทั้งหลายจำต้องหยุดชะงักในเวลาเดียวกัน ร่างสวมเสื้อกาวน์สีขาวร่างหนึ่งก็พุ่งออกมาจากตึกราวกับสายฟ้า!“มีมือสังหารหรือ?” กิลกาเมชขมวดคิ้ว มืออีกข้างยกขึ้น ดาบเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ถูกเขากำไว้ในมือ“ชีเยี่ย?” สายตาของหลี่อี้เฟยสว่างวาบขึ้นมาในชั่วพริบตา หลินชีเยี่ยก็พุ่งเข้ามาอยู่ระหว่างกิลกาเมชกับหลี่อี้เฟยพลังเทวะที่เดือดพล่านและทรงอำนาจพุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่งโดยมีกิลกาเมชเป็นศูนย์กลาง แสงคมกริบของดาบฟันเข้าใส่ลำคอของหลินชีเยี่ยหลินชีเยี่ยหรี่ตาลง เท้าขวาเหยียบลงบนพื้นอย่างหนักหน่วงตึง!เสียงทุ้มต่ำดังออกมาจากลาน ทันใดนั้น แรงกดดันของกิลกาเมชก็หายไป คลื่นสีม่วงที่เดือดพล่านราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบให้ดับลง สลายหายไปไร้ร่องรอยมือขวาของเขาพ
