บทที่ 49
“อืม จริงขอรับ” เซียวเหยียนรู้สึกว่าตนเองดูเหมือนจะประเมินความสามารถในการรับมือของท่านปู่สูงไป แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ทำได้เพียงแข็งใจพูดต่อไป
“หรือว่าเส้นชีพจรของเจ้าจะทะลวงเองแล้ว?”
เซียวหย่วนซานมองสำรวจเซียวเหยียน “ถึงแม้เจ้าจะมีพรสวรรค์ด้านการฝึกกายาสูงส่งอย่างยิ่ง แต่การทะลวงขอบเขตสืบทอดวิญญาณก็อย่างน้อยต้องติดขัดเจ็ดแปดปี ถึงกับสิบกว่าปีไปจนตลอดชีวิต จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะเปิดเส้นชีพจรจนบรรลุได้ในเวลาเพียงหนึ่งปี?”
“นี่มันจะยากอะไร ให้เจ้าหนูแสดงให้พวกเราดูหน่อยก็รู้แล้ว” ท่านผู้เฒ่าโม่กล่าว
เซียวหย่วนซานได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า “ถูกต้อง ให้ข้าดูหน่อย”
“ก็ได้ขอรับ”
เซียวเหยียนก็ลุกขึ้นยืนทันที ห่างจากหม้อข้าวพอสมควร จากนั้นก็โคจรพลังปราณทั่วร่าง กระตุ้น 54 เส้นชีพจรหลัก คลื่นปราณอันไพศาลก็ไหลเวียนไปทั่วร่าง เขาระงับผลการปกปิดของคุณสมบัติ “สรรพสิ่ง” ไว้ชั่วคราว คลื่นปราณก็พลันทลายออกจากร่าง
ลูกตาของเซียวหย่วนซานกับโม่ไร้เงาก็พลันเบิกโพลงกลมโต ไม่อยากจะเชื่อ ปฏิกิริยาของเซียวหย่วนซานยิ่งเกินจริงกว่า ตะเกียบในมือก็ตกลงไปในหม้อแล้ว
เขามองเซียวเหยียนอย่างงุนงง อ้าปากค้าง
“จ
