หลินชีเยี่ยมองตามทิศทางที่เธอชี้ สายตาจับจ้องปราสาทโบราณสีดำที่ลึกลับนั้น“ซากปรักหักพังของคธูลู……” หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย “บนโลกนี้ยังมีสิ่งแบบนี้อยู่อีกเหรอ?”“มีสิ แต่ซากปรักหักพังเหล่านั้นไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่นายคิด”จี้เนี่ยนพยักหน้าแล้วเดินตรงไปยังปราสาทโบราณนั้น “การเข้าไปที่นั่นต้องใช้สิทธิ์สูงสุด ไปกันเถอะ ฉันจะพานายเข้าไปเอง เดี๋ยวนายก็รู้”หลินชีเยี่ยก้าวเท้าตามไปเพิ่งเดินไปได้สองก้าว เฉาเยวียนก็ตบไหล่เขาแล้วพูดอย่างจริงจัง“ชีเยี่ย การตรวจสอบเอกสารแบบนี้ ถึงฉันไปก็คงไม่เข้าใจหรอก… นายกับประธานจี้เนี่ยนเข้าไปกันสองคนเถอะฉันจะเดินเล่นอยู่ข้างนอกเอง”“ผมด้วย!” ไป๋หลี่พั่งพั่งรีบพูดต่อด้วยสีหน้าจริงจัง “ผมจะไปกับเหล่าเฉา ไม่งั้นเขาอยู่ที่นี่คนเดียว อาจจะหลงทางได้”หลินชีเยี่ยไม่อยากเปิดโปงความคิดที่แท้จริงของคนทั้งสอง เขาเพียงแค่พยักหน้าแล้วกล่าว “ได้ พวกนายระวังตัวด้วย ถ้ามีอะไรให้ติดต่อทางวิทยุ”หลังจากเฉาเยวียนและไป๋หลี่พั่งพั่งเดินห่างออกไป หลินชีเยี่ยก็เดินตามจี้เนี่ยนเข้าไปในประตูใหญ่ของหอสมุดหลังจากผ่านมาตรการรักษาความปลอดภัยอันน่าตื่นตาตื่นใจ พวกเขาก็เดินเข้าไปในชั้นแรกของปราสาทโบราณแม้ว่าจากภายนอกปราสาทโบราณแห่งนี้จะดูเก่าและทรุดโทรม แต่การตกแต่งภายในกลับสะอาดเรียบร้อย มีชั้นวางเรียงรายเป็นแถว แบ่งตามระบบเทพเจ้าต่างๆ เรียงซ้อนกันเป็นชั้นๆ มองปราดเดียวก็เห็นได้อย่างช
