มตกตะลึง“เฮ้ พอได้แล้ว พวกนายหันคอจนจะหักอยู่แล้ว!” จี้เนี่ยนอดไม่ได้ที่จะบ่น “ตอนฉันแนะนำยูโทเปีย ยังไม่เห็นพวกนายตั้งใจฟังขนาดนี้เลย”หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ค่อยๆ หันกลับมา มีเพียงเฉาเยวียนที่ยังคงจ้องมองไปยังทิศทางที่พวกเธอจากไปอย่างเหม่อลอย[สวยไหม?] เสียงของเจียงเอ่อร์ดังขึ้นในหูของอันชิงอวี๋อย่างน้อยใจ“สวย” อันชิงอวี๋มองไปทางที่สาวสวยเดินจากไป ปรับแว่นแล้วพูดอย่างจริงจัง“โครงกระดูกของพวกเธอมีแนวโน้มการเจริญเติบโตที่แตกต่างจากพวกเราเล็กน้อย ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน น่าจะมีความแตกต่างทางพันธุกรรม ไม่รู้ว่าคราวนี้จะมีโอกาสได้ผ่าพิสูจน์บ้างไหม……ฉันยังไม่เคยผ่าคนผิวขาวและคนผิวดำเลย”อันชิงอวี๋เลียริมฝีปาก ดวงตาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นเจียงเอ่อร์ “…”หลินชีเยี่ยกวาดตามองไปยังย่านเมืองที่มีผู้คนหลากหลายเชื้อชาติปะปนกัน แล้วถอนหายใจ “ความหลากหลายของเมืองนี้ทำให้ตาสว่างจริงๆ”“สิ่งที่ทำให้พวกนายตาสว่างคือความหลากหลายจริงๆ เหรอ? ฉันยังไม่อยากจะแฉพวกนายเลย” จี้เนี่ยนกลอกตา “แต่ว่า ผู้อยู่อาศัยจากประเทศต่างๆ เหล่านี้ล้วนมีนิสัยค่อนข้างเปิดเผย ถ้าพวกนายสนใจจริงๆ ก็ไปเที่ยวบาร์หรือไนต์คลับในเมืองได้นะ ที่นั่นจะทำให้พวกนายประหลาดใจยิ่งกว่านี้……แต่ต้องเคารพกฎหมายนะ รู้ไหม? มาตรการลงโทษสำหรับการก่ออาชญากรรมในยูโทเปียนั้นเข้มงวดมาก ถ้าพวกนายไม่อยากถูกโยนลงทะเลไปเป็นอาหารของสิ่งลี้ลับ ก็ต้องทำตามกฎของท
