นเพราะทีมวิจัยขาดผู้นำที่เข้าใจสิ่งลี้ลับอย่างแท้จริง……”หลินชีเยี่ยเอามือวางบนด้ามดาบ [จั่นไป๋] อย่างเงียบงัน“โอ้ ฉันแค่พูดถึงปัญหาที่เรากำลังเผชิญอยู่ตอนนี้ ทำไมนายถึงจ้องฉันแบบนั้นล่ะ?” จี้เนี่ยนสัมผัสถึงจิตสังหารที่แผ่ออกมาจากข้างๆ จึงพยายามกลบเกลื่อนด้วยรอยยิ้มอันชิงอวี๋จ้องมองอาคารสีขาวนั้นเป็นเวลานาน สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า“ขอโทษนะ ประธานจี้เนี่ยน แม้ว่าข้อเสนอนี้จะน่าสนใจมาก แต่ผมก็ยังไม่สามารถเข้าร่วมกับพวกคุณได้……”จี้เนี่ยนขมวดคิ้ว ราวกับคาดการณ์ผลลัพธ์นี้ไว้แล้ว เธอยิ้มอย่างจนใจ“ฉันก็ไม่ได้บังคับให้นายเข้าร่วมกับเรานะ ถ้าอยากอยู่กับหน่วยม่านราตรี ฉันก็จะไม่แย่งคนกับหลินชีเยี่ย ยังไงซะฉันก็หวังว่าเขาจะพาฉันกลับบ้าน……สิ่งที่ฉันหมายถึงคือ ในช่วงเวลาที่พวกนายอยู่ในยูโทเปีย ถ้านายเต็มใจ นายสามารถมาเป็นผู้อำนวยการชั่วคราวของสถาบันวิจัยหมายเลขสามได้ นายจะใช้หรือผ่าศพของสิ่งลี้ลับเหล่านั้นอย่างไรก็ได้ตามใจนาย แต่ฉันหวังว่านายจะสอนนักวิจัยคนอื่นๆ ในสถาบัน และแบ่งปันเทคนิคและข้อมูลบางอย่างกับพวกเขา ถือเป็นค่าตอบแทนสำหรับการที่นายได้ใช้ศพของสิ่งลี้ลับเหล่านี้”อันชิงอวี๋ยืนนิ่งอยู่กับที่ต้องยอมรับว่า ข้อเสนอที่จี้เนี่ยนให้มานี้ใจกว้างมากแล้ว แค่สามารถผ่าชำแหละสิ่งลี้ลับเหล่านี้ได้อย่างอิสระ ไม่ว่าจะเป็นการถ่ายทอดประสบการณ์ให้กับนักวิจัยคนอื่น หรือการดูแลสถาบันวิจัยหมายเลขสามชั่วค