้องโดยสาร“จี้เนี่ยนบอกว่า เช้านี้เราจะถึงยูโทเปีย ฉันเลยออกมาดู”“จะถึงแล้วเหรอ?”ไป๋หลี่พั่งพั่งมองผิวน้ำที่ปกคลุมด้วยหมอกรอบๆ แล้วเอ่ยถามอย่างงุนงง “แต่ว่า ที่นี่ไม่มีแม้แต่เงาของเกาะเลยนะ……แถมที่นี่ก็ไม่มีปราการศักดิ์สิทธิ์ป้องกันหมอกด้วย นี่พวกสมาคมปีศาจใส่หน้ากากป้องกันพิษอาศัยอยู่ในหมอกกันหรือไง?”“คงไม่หรอก” หลินชีเยี่ยส่ายหัวพลางกล่าว “นายไม่สังเกตเหรอ? สมาชิกของสมาคมปีศาจส่วนใหญ่สวมแหวนสีเงิน ดูเหมือนจะทำจากวัสดุเดียวกับป้ายชื่อของพวกเรา น่าจะสามารถต้านทานการกัดกร่อนของหมอกได้”“มันเรียกว่า ‘เหล็กเฉินจี๋’” เสียงของจี้เนี่ยนดังมาจากด้านหลังเธอสวมเสื้อคลุมสีดำขาดรุ่งริ่ง ค่อยๆ เดินเข้ามา มือขวาที่ล้วงอยู่ในกระเป๋ายกขึ้น เผยให้เห็นแหวนเงิน “นี่คือโลหะที่ทำจากวัสดุพิเศษที่ขุดได้จากทะเลลึก มีประสิทธิภาพในการขับไล่หมอกในช่วงสั้นๆ สร้อยป้ายชื่อที่คล้องคอของพวกนายก็ทำจากโลหะชนิดนี้เช่นกัน แต่มีความบริสุทธิ์สูงกว่ายิ่งไปกว่านั้น วัสดุชนิดนี้หายากมาก สมาคมปีศาจของเราขุดมาหลายปีก็ทำแหวนเฉินจี๋ได้แค่หกเจ็ดสิบวงเท่านั้นส่วนใหญ่อยู่กับทีมที่ออกปฏิบัติการของเรา”“ในยูโทเปียของพวกคุณมีคนเป็นหมื่นๆ ไม่ใช่เหรอ? แล้วคนอื่นๆ ล่ะ?”จี้เนี่ยนยกยิ้มอย่างมีเลศนัย“เดี๋ยวพวกนายก็รู้”ชั่วขณะต่อมา แสงสีเขียวอ่อนสว่างขึ้นจากยอดเรือสำราญพิกเซล เหมือนไฟสัญญาณบางอย่าง กะพริบเป็นระยะในม่านหมอกหลินชีเยี่ยและไป๋ห
