ที่หน้าประตูฐานที่มั่นของหน่วยพิทักษ์ราตรีในเมืองหลินเจียง รถหรูค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไปอูเฉวียนก้มหน้าลง นั่งอยู่ที่ริมสุดของเบาะรถ หลินชีเยี่ยนั่งอยู่ข้างๆ เขา ใช้พลังจิตตรวจสอบสถานการณ์รอบข้างตลอดเวลาหลินชีเยี่ยเงยหน้าขึ้นมองเด็กหนุ่มและเด็กสาวสองคนที่นั่งนิ่งเหมือนท่อนไม้บนเบาะฝั่งตรงข้าม แล้วหันไปมองอูเฉวียน“สองคนนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่? นายบังคับควบคุมพวกเขาเหรอ?”อูเฉวียนส่ายหน้า “ไม่ใช่ ถึงผมจะสามารถควบคุมร่างกายของพวกเขาได้ แต่ก็ไม่สามารถควบคุมจิตใจของพวกเขาได้……ผมควบคุมได้แค่สิ่งที่มีรูปร่างเท่านั้น”“งั้นนี่มัน……”“คุณอยากรู้ไหม?” อูเฉวียนเงยหน้าขึ้นมองตาหลินชีเยี่ย “ผม พี่ชิงจู่ และพวกเขาสองคน……ความจริงเกี่ยวข้องกับเหตุเพลิงไหม้ครั้งนั้นเมื่อหลายปีก่อน คุณอยากรู้ไหม?”“อยากรู้”“ผมบอกคุณได้ แต่คุณต้องแลกด้วยข่าวของพี่ชิงจู่” อูเฉวียนมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่ง ดวงตาเป็นประกายวูบวาบหลินชีเยี่ยหรี่ตาลง “นี่… คือเหตุผลที่นายยอมจำนนโดยไม่ต่อสู้ใช่ไหม? แค่เพื่อจะรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน?”“มันสำคัญเหรอ?” อูเฉวียนย้อนถาม “ตอนนี้ผลลัพธ์ก็เป็นอย่างที่พวกคุณต้องการแล้ว พวกคุณจะพาผมไปที่ไหนก็ได้ ขอแค่คุณบอกผมว่าพี่ชิงจู่อยู่ที่ไหน ผมรับรองว่าจะสงบเสงี่ยมตลอดทาง ไม่ก่อเรื่องวุ่นวายแน่นอน”หลินชีเยี่ยจ้องมองเขาครู่หนึ่ง ในที่สุดก็พยักหน้า“ได้”อูเฉวียนเป็นผู้มีพลังพิเศษแล้ว ไม่ใช่คนธรรมดาอีกต่อไป
