‘เป็นเขา…’‘ฟังจากคำพูดของผู้บัญชาการจั่วแล้ว ดูเหมือนหมอหลี่จะไม่ใช่คนธรรมดาอย่างที่คิด?’หลังจากครุ่นคิดสักครู่ หลินชีเยี่ยก็มั่นใจในความคิดนี้ แพทย์ที่สามารถดูแลจัดการโรงพยาบาลจิตเวชได้เพียงลำพังในสถานที่ที่เป็นหัวใจสำคัญของเรือนจำ สำหรับผู้มีพลังพิเศษอันตรายอย่างศูนย์ไจเจี้ยจะเป็นคนธรรมดาสามัญได้อย่างไร?[เรื่องนี้ ฉันจะมอบหมายให้นายเป็นคนจัดการ] จั่วชิงกำชับ [พลังของอำนาจจักรพรรดินั้นแข็งแกร่งเกินไป อีกทั้งเด็กคนนี้ก็มีนิสัยหัวรุนแรง ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาจริงๆ คนในหน่วยพิทักษ์ราตรีที่สามารถควบคุมเขาได้ก็มีไม่มาก และนายก็เป็นคนจับตัวเขามาด้วยตัวเอง จำเป็นต้องนำตัวเขาส่งไปยังศูนย์ไจเจี้ยอย่างปลอดภัย]“เข้าใจแล้วครับ” หลินชีเยี่ยพยักหน้าหลังจากวางสายโทรศัพท์ เขาก็กวาดตามองห้องสอบสวนที่ว่างเปล่า แล้วถอนหายใจยาวอูเฉวียนถูกไป๋หลี่พั่งพั่งและคนอื่นๆ พาตัวไปแล้ว พวกเขาคงพาไปนั่งที่ร้านน้ำชา ตอนนี้ผู้เฒ่าหลิวก็น่าจะมาถึงย่านนั้นแล้วเช่นกันหลินชีเยี่ยเปิดประตูเดินออกไปเขาเดินมาถึงบริเวณใกล้ร้านน้ำชา ก็เห็นอูเฉวียนและผู้เฒ่าหลิวนั่งอยู่ตรงตำแหน่งที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดข้างประตูกระจก ส่วนไป๋หลี่พั่งพั่งและคนอื่นๆ นั่งอยู่ที่ร้านกาแฟฝั่งตรงข้ามถนน คอยเฝ้าสังเกตตำแหน่งของพวกเขาอยู่ห่างๆหลินชีเยี่ยไม่ได้ไปรบกวนอูเฉวียนและผู้เฒ่าหลิว แต่เดินเข้าไปนั่งในร้านกาแฟ ใช้พลังจิตเฝ้าสังเกตสถานการณ์ในร้า
