ญากรรมและถูกจับกุม แล้วหาข้ออ้างพานายออกจากหลินเจียง……”อูเฉวียนกัดฟัน ไม่สนใจคมดาบของหลินชีเยี่ย รีบถอยหลังอย่างรวดเร็วแต่น่าเสียดายที่สมรรถภาพร่างกายของอูเฉวียนดูเหมือนจะไม่แข็งแรงนัก อยู่ในระดับคนทั่วไปเท่านั้น หลินชีเยี่ยก้าวเพียงก้าวเดียวก็คว้าไหล่เขาไว้แน่น[โทสะของทรราช] ถูกใช้อีกครั้ง พลังมหาศาลไหลเข้าสู่ร่างของอูเฉวียน ทันใดนั้นก็กดทับร่างกายเขาไว้แน่น เม็ดเหงื่อขนาดเท่าเมล็ดถั่วผุดซึมออกมาตามผิวหนัง ไม่สามารถขยับได้แม้แต่ก้าวเดียวหลินชีเยี่ยพูดเรียบๆ “ฉันบอกแล้วว่า……เรื่องนี้นายไม่มีสิทธิ์เลือก”ใบหน้าของอูเฉวียนซีดขาว ดูเหมือนกำลังต่อสู้กับพลังทรราชในร่างกาย แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากการควบคุมของหลินชีเยี่ยได้ในดวงตาของเขาวาบไหวด้วยความมุ่งมั่น แสงสลัวสายหนึ่งวาบผ่าน ในชั่วขณะต่อมา เศษซากเหล็กนับไม่ถ้วนจากโรงงานร้างใต้เท้าทั้งสองก็ลอยหมุนวนขึ้นมา พุ่งตรงไปยังตำแหน่งของพวกเขา! ลมและฝนที่พัดโหมกระหน่ำ ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นโบกสะบัด พุ่งเข้าใส่ใบหน้าของหลินชีเยี่ยอย่างรุนแรง!สีหน้าของหลินชีเยี่ยเคร่งขรึมลง มือที่จับไหล่ของอูเฉวียนยิ่งออกแรงมากขึ้นการจับกุมผู้มีพลังพิเศษที่ควบคุมไม่ได้นั้น หลินชีเยี่ยมีอำนาจที่จะสังหารเขาในที่เกิดเหตุได้ ผ่านการเผชิญหน้าอย่างสั้นๆ นี้ เขาเห็นแล้วว่าร่างกายของอูเฉวียนแทบไม่ต่างจากคนธรรมดา เพียงแค่เขาออกแรงมือเพิ่มอีกนิด ก็สา
