ี่ยนจากฝึกกระบี่เป็นกระบอง จากนั้นภายใต้การชี้แนะด้วยตนเองของแม่ผู้ให้กำเนิด ก็ยังคงรู้สึกว่ากระบี่เหมาะกับตนเองมากกว่า
“ขอรับ” เซียวเฟยหยางหน้าแดง รีบวิ่งจากไป
“พี่เหยียน พรุ่งนี้ข้าจะมาหาท่านอีกนะเจ้าคะ” น้องสาวเซียวเสวี่ยฉีกล่าวอย่างยิ้มแย้มอ่อนหวาน
“พี่เหยียน...” เจ้าอ้วนน้อยเซียวจื่อเซวียนก็อ้ำๆ อึ้งๆ
“ไปๆๆ”
เซียวเหยียนโบกมือไล่พวกเขาทั้งหมด
รอจนเด็กๆ หลายคนออกจากสวนหลังบ้านไปแล้ว เซียวเหยียนก็สงบใจลงวาดภาพต่อ
หลังจากเก็บเกี่ยวค่าประสบการณ์วิถีพู่กันได้หลายสิบแต้ม แสงจันทร์บนขอบฟ้าก็ปรากฏออกมาแล้ว
เซียวเหยียนกินอาหารเย็นพร้อมกับเซียวอันและท่านลุงสวี กลับมาที่ห้อง เขาก็หยิบหนังสือวิทยายุทธ์ที่นำออกมาจากหอฟังเสียงฝนขึ้นมาเปิดอ่าน
หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่เคล็ดวิชา แต่เป็นการเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับขอบเขตต่างๆ
“ขอบเขตสืบทอดวิญญาณ ตามชื่อ ก็คือการสืบทอดวิญญาณบรรพชน!”
“หากไม่มีเบื้องหลัง คนทั่วไปสืบทอดวิญญาณ สามารถไปกราบไหว้ที่วิหารวีรชน หากสามารถได้รับการโปรดปรานจากดวงวิญญาณวีรชน ก็จะสามารถสืบทอดวิญญาณได้”
“นอกจากนี้ เข้าร่วมกองทัพ สามารถกราบไหว้ดวงวิญญาณทหารของราชวงศ์ประกาศิตสวรรค์ที่พลีชีพในสงครามมาทุ
