ยามเช้าตรู่แสงแดดอ่อนๆ ลอดผ่านหน้าต่างคับแคบของเรือ ตกกระทบลงบนแก้มของหลินชีเยี่ย เปลือกตาของเขากระตุกเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นหลังจากคุยกับกิลกาเมชเสร็จเมื่อคืนและออกจากโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้า เขาก็เข้าสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว โดยไม่รู้ตัวว่าตนเองได้หลับพิงผนังจนถึงรุ่งเช้าหลินชีเยี่ยดูเวลา ล้างหน้าแปรงฟันอย่างง่ายๆ แล้วเปิดประตูห้องเดินตรงไปยังหัวเรือแม้ว่าดวงอาทิตย์เพิ่งจะขึ้น แต่บนดาดฟ้าเรือในตอนนี้มีสมาชิกสมาคมปีศาจหลายคนกำลังยุ่งอยู่แล้ว หลินชีเยี่ยกวาดตามองไปรอบๆ และแน่นอนว่าเขาไม่เห็นร่างของจี้เนี่ยนเมื่อวานเธอบอกว่าสามวันนี้มีธุระสำคัญต้องทำ จะไม่ปรากฏตัว……ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องอะไรกันแน่?“ชีเยี่ย”เสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง เห็นอันชิงอวี๋พาเจียงเอ่อร์ที่ลอยอยู่กลางอากาศ เดินผ่านดาดฟ้ามาที่ข้างๆ เขา“ทำไมตื่นเช้าขนาดนี้ล่ะ?” หลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว[เมื่อคืนนี้เขาไม่ได้นอนเลยทั้งคืน] เจียงเอ่อร์อดบ่นไม่ได้ [เขาใช้เวลาทั้งคืนศึกษาเรือสำราญลำนี้ รวมถึงเรือเร็วเรือช่วยชีวิต ห้องควบคุม และสิ่งอำนวยความสะดวกทั้งหมดบนเรือลำนี้อย่างละเอียด]หลินชีเยี่ยเข้าใจในทันที “นายแอบไปขโมยของตอนกลางคืนเหรอ?”“ฉันแค่ไปดูรอบๆ ไม่ได้ไปขโมยอะไร” อันชิงอวี๋พูดอย่างจริงจัง “และในระหว่างที่วิเคราะห์ ฉันยังพบข้อบกพร่องของระบบหลายจุด ก็เลยช่วยซ่อมให้พวกเขาด้วย”“นายพบอะไรบ้างล่ะ?”“……มันน่าอัศจรรย์มาก” อั
