ี่ย?” จี้เนี่ยนสวมเสื้อคลุมยาวสีขาวเดินมาที่ดาดฟ้าเรือ เมื่อเห็นใบหน้าหนึ่งในสามคนนั้น เธอก็เอ่ยด้วยความประหลาดใจ“จี้เนี่ยน?” หลินชีเยี่ยก็ยืนตะลึงอยู่กับที่ทั้งสามบินตามทิศทางที่ปาฏิหาริย์ชี้นำในหมอกหนาเป็นเวลานาน จนกระทั่งพลังจิตของเขาเกือบจะถูก [เมฆพลิกกาย] ดูดจนหมด แต่ก็ยังไม่เห็นเงาของต้าเซี่ยหากไม่ใช่เพราะพลังจิตของหลินชีเยี่ยรับรู้ถึงเรือสำราญพิกเซลที่แล่นอยู่ในหมอกนี้ พวกเขาก็คงจะลงจอดบนผิวน้ำทะเลและเรียกผู้ช่วยพยาบาลมาแบกพวกเขาไปข้างหน้าแล้ว“ที่แท้ก็เป็นเรือของสมาคมปีศาจนี่เอง ผมก็ว่าแล้วว่าในหมอกหนาแบบนี้ จะมีเรือสำราญหรูหราขนาดนี้ได้ยังไง”หลินชีเยี่ยมองไปรอบๆ อดไม่ได้ที่จะรำพึง “เรือใหญ่ขนาดนี้ ผมยังไม่เคยเห็นในต้าเซี่ยเลยน้า……”“ก่อนหน้านี้ฉันก็บอกนายแล้วว่า มีโอกาสจะพานายมาชมเรือสำราญของฉัน ไม่คิดว่าฉันยังไม่ทันไปเชิญ นายก็มาหาถึงที่เอง……แล้วคนเหล่านี้ล่ะ?”สายตาของจี้เนี่ยนตกลงบนอันชิงอวี๋และเจียงเอ่อร์ที่ลอยอยู่กลางอากาศ ดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น“เพื่อนร่วมหน่วยของผม อันชิงอวี๋ เจียงเอ่อร์” หลินชีเยี่ยแนะนำอย่างง่ายๆ“ประธานสมาคมปีศาจ ยินดีที่ได้รู้จักครับ” อันชิงอวี๋ยิ้มอย่างเขินอาย จับมือกับจี้เนี่ยน ส่วนเจียงเอ่อร์สัมผัสเธอไม่ได้ จึงได้แต่ยิ้มและโบกมือทักทายจี้เนี่ยนทักทายเสร็จแล้วก็หันไปมองหลินชีเยี่ย “พวกนายหาทางมาที่นี่ได้ยังไง?”“เรื่องนี้มันซับซ้อน……”“ไม
