ม ร่างกายของเขาเริ่มสั่นสะท้านอย่างรุนแรงเมื่อรากฐานนรกไหลเข้าสู่ร่างกาย! แสงสีดำวูบวาบก็เคลื่อนไหวบนผิวหนังของเขา กระดูกสันหลังของเขาโค้งงอลงเรื่อยๆ หลังค่อยๆ โก่งขึ้น ราวกับแบกภูเขาลูกหนึ่งไว้บนบ่า กล้ามเนื้อและกระดูกทั่วร่างส่งเสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวดดวงตาทั้งสองข้างของเสิ่นชิงจู่แดงก่ำ เขาคำรามเสียงแหบต่ำ!ตูม!!แสงสีดำวูบวาบบดขยี้ร่างของเสิ่นชิงจู่จนแหลกละเอียด ร่างทั้งร่างของเขาแตกกระจายเป็นฝนโลหิตบนพื้นน้ำแข็ง“พี่เสิ่น!!!” หลินชีเยี่ยดวงตาเขาเบิกกว้างด้วยความโกรธแค้นเขาหันกลับมามองปีศาจสี่ปีกที่ล้อมรอบตัวเขาอยู่ตรงหน้า ดวงตาฉายแววโกรธเกรี้ยวและความอาฆาตอย่างไม่มีที่สิ้นสุด“พี่ลิง!”หลินชีเยี่ยตะโกนเสียงดัง เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากความว่างเปล่า ยืนนิ่งอยู่ด้านหลังเขาหากแบกรับวิญญาณของซุนหงอคงอีกครั้ง หลินชีเยี่ยจะต้องตายอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้เมื่อถูกบีบคั้นจนถึงทางตัน ไม่ว่าจะเกิดผลข้างเคียงอย่างไร ก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วตอนนี้ในใจของหลินชีเยี่ยมีเพียงความคิดเดียว นั่นคือฆ่า!!ในขณะที่เงาลึกลับนั้นกำลังจะแนบติดร่างของหลินชีเยี่ย เสียงกังวานใสก็ดังขึ้นจากด้านหลังของเขาเพล้ง!แผ่นหยกสีดำตกลงบนพื้นน้ำแข็งที่เต็มไปด้วยคราบเลือด แล้วกระดอนขึ้นเบาๆในชั่วขณะถัดมา รัศมีสีดำก็แผ่ขยายออกจากแผ่นหยกอย่างรวดเร็ว เส้นใยของเนื้อและเลือดรวมตัวกันจากความว่างเปล่า พันเกี่ยวรอบผลึกสีดำที่ลอยอยู่กล
