ด้ก็คือเปลวไฟที่ถูกบีบอัดจนถึงขีดสุดเท่านั้นเสิ่นชิงจู่ดีดนิ้วอีกครั้ง พายุไฟพลันท่วมท้นครึ่งฟากฟ้าในพริบตาแสงเวทมนตร์สาดประกายวาบวับบนท้องฟ้าครั้งแล้วครั้งเล่าเหล่าผู้ช่วยพยาบาลระดับสูงที่ถูกใช้เป็นเหยื่อล่อปีศาจในตอนแรก ทยอยพุ่งออกมาจากข้างกายหลินชีเยี่ย ต่อสู้กับปีศาจเต็มท้องฟ้าหลินชีเยี่ยมือหนึ่งถือดาบอามาโนะมุราคุโมะอีกมือกุม [จั่นไป๋] ร่างกายเคลื่อนไหวราวกับภูตผีในความว่างเปล่าทุกครั้งที่ขยับตัวก็สามารถตัดหัวปีศาจได้หนึ่งตัวฉัวะ!ในขณะที่หลินชีเยี่ยกำลังเก็บเกี่ยวอย่างบ้าคลั่ง สายฟ้าสีเลือดสายหนึ่งก็ฉีกผ่านท้องฟ้า พุ่งตรงไปกระแทกใส่ร่างอันใหญ่โตของมังกรดินเพลิงหงเหยียนถูกสายฟ้าโจมตี ทันใดนั้นรอยไหม้ก็ปรากฏบนร่างของเธอ ร่างมังกรลอยกระเด็นออกไป กลับคืนสู่ร่างมนุษย์และถูกดึงกลับเข้าไปในโรงพยาบาลสายฟ้าสีเลือดนั้นไม่ได้หยุดเพียงเท่านี้ แต่ยังทำให้คนงานหลายคนบาดเจ็บสาหัส มันวาดเส้นทางรูปตัว Z บนท้องฟ้า แล้วกะพริบวาบมาปรากฏตัวตรงหน้าหลินชีเยี่ยในชั่วพริบตาหลินชีเยี่ยสังเกตเห็นการมีอยู่ของสายฟ้านี้มาตั้งแต่แรกแล้ว เขาจึงก้าวออกไปทันที ยกดาบอามาโนะมุราคุโมะขึ้นฟันไปข้างหน้า สับเอาส่วนหนึ่งของสายฟ้านั้นขาดลงมาอย่างรุนแรงปีกดำที่ถูกตัดขาดร่วงลงมาจากท้องฟ้าจนกระทั่งตอนนี้ หลินชีเยี่ยถึงได้เห็นรูปร่างที่แท้จริงของสายฟ้าสีเลือดนั้น มันคือปีศาจที่มีปีกสีดำสี่ปีกอยู่บนหลังเมื่อดูจากรูปร่างภาย
