ดเร็วไปทางบันไดสองวันมานี้เขายุ่งอยู่กับการปฏิบัติภารกิจในหมอกหนา แทบไม่ได้เข้ามาดูในโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าเลยแม้ว่าเขาจะสงสัยพฤติกรรมของเยลันเดอยู่บ้าง แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดมากกับเรื่องพวกนี้เยลันเดเป็นเจ้าแห่งสวรรค์และยังเป็นผู้ทำลายนรกด้วย ในโลกนี้ไม่น่าจะมีใครเข้าใจสองแห่งนี้ได้ดีไปกว่าเขา ถ้าอยากหาวิธีออกไป การถามเขาน่าจะมีประโยชน์ที่สุด……ใช่ไหม?หลินชีเยี่ยวิ่งขึ้นไปบนดาดฟ้าของตึกผู้ป่วย เห็นชายชราคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าสีขาวเหมือนเมฆ กำลังยืนนิ่งอยู่ที่ขอบราวกั้นบนดาดฟ้า ก้มหน้ามองลงมายังโรงพยาบาลเบื้องล่าง ไม่ขยับเขยื้อนราวกับรูปปั้นหินหลินชีเยี่ยเรียกขึ้น “ท่านเยลันเด!”ชายชราคนนั้นยังคงมองลงไปเบื้องล่าง ราวกับไม่ได้ยินเสียงเรียกหลินชีเยี่ยจำต้องเดินไปยืนข้างๆ แล้วเรียกอีกครั้ง “ท่านเยลันเด?”เยลันเดที่อยู่หลังราวกั้นค่อยๆ หันหน้ามา ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเมตตาและสงสารจ้องมองตาหลินชีเยี่ย เสียงนุ่มนวลดังขึ้น“เจ้าทำได้ดีมาก บุตรแห่งข้า”“……”หลินชีเยี่ยเงียบไปชั่วครู่ แล้วพยายามพูดอีกครั้ง “ท่านเยลันเด สวรรค์และนรกถูกเหล่าเทพคธูลูทำให้เป็นมลทินกลายเป็นสิ่งมีชีวิตไปแล้ว ตอนนี้ผมติดอยู่ในถ้ำที่น้ำตกนรก ไม่สามารถออกไปได้ ท่านรู้วิธีอื่นที่จะออกไปได้ไหมครับ?”“เจ้าทำได้ดีมาก บุตรแห่งข้า”“ท่านเยลันเด ตอนนี้สถานการณ์อันตรายมากจริงๆ ถ้าท่านพูดไม่ได้ ให้สัญญาณอะไรผมสักอย่างก็ได้นะค
