แล้ว” อันชิงอวี๋เสริม “ฉันตรวจสอบแล้ว ในร่างกายของนายไม่น่าจะมีสัญญาณชีพเหลืออยู่เลย”เสิ่นชิงจู่ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ ล้วงเอาหยกสีดำออกมาจากอกเสื้อแล้ววางไว้บนฝ่ามือ สีหน้าของเขาซับซ้อนอย่างมาก“ก่อนออกจากสรวงสวรรค์ พั่งพั่งให้หยกชิ้นหนึ่งกับฉัน บอกว่ามันสามารถทำให้คนฟื้นคืนชีพได้……ขอบคุณของสิ่งนี้ ฉันถึงรอดมาได้”“ของวิเศษที่ทำให้คนฟื้นคืนชีพได้เหรอ?” หลินชีเยี่ยเอ่ยถามอย่างสงสัย “เขามีของแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”“ไม่รู้สิ” เสิ่นชิงจู่มองหยกชิ้นนั้นพลางยิ้มขื่น “ดูเหมือนว่าฉันจะติดหนี้ชีวิตเจ้าอ้วนน้อยคนนี้อีกแล้ว”เสิ่นชิงจู่ลุกขึ้นยืน ขยับร่างกายเล็กน้อย บาดแผลทั้งหมดบนร่างหายไปแล้ว ไม่ต่างอะไรกับตอนที่ยังไม่ได้รับบาดเจ็บ การเคลื่อนไหวก็คล่องแคล่วมาก“พี่คนเท่ หลังจากที่พวกเราจากไป เกิดอะไรขึ้นบ้าง?” หลินชีเยี่ยเอ่ยถามขึ้นเสิ่นชิงจู่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วถอนหายใจยาว “หลังจากพวกนายไป เรือสำรวจก็ลอยไปตามคลื่นในทะเล ต่อมาฉันได้ยินเสียงดังสนั่นสองครั้งจากบนท้องฟ้า แล้วกระแสน้ำรอบๆ ก็เปลี่ยนทิศทาง พอรู้ตัวอีกที เรือก็เข้ามาอยู่ในลำน้ำแคบๆ แล้ว ฉันตั้งใจจะหาที่เลี้ยวเรือกลับออกไป แต่จู่ๆ ก็มีงูยักษ์ตัวหนึ่งว่ายออกมาจากกระแสน้ำสีเลือด มันพุ่งชนกระดูกงูเรือจนแตก แล้วก็กัดฉัน คาบฉันว่ายไปตามเทือกเขา หลังจากต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตาย ฉันก็ฆ่างูยักษ์ตัวนั้นได้ แต่บาดแผลสาหัสเกินไป อีกทั้งบนท
