นาดไหน?หลินชีเยี่ยและอันชิงอวี๋ถูกตรึงไว้บนไม้กางเขน ได้แต่มองสายธารแห่งกาลเวลาเหนือศีรษะของตนไหลผ่านไปอย่างไม่มีทางเลือก เงาแสงที่พร่าเลือนวูบผ่านไปมา พวกเขาไม่สามารถมองเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นภายใน“อัน… ชิง… อวี๋……” ดวงตาแมลงของอูรีเอลจ้องมองอนาคตเหนือศีรษะของอันชิงอวี๋ พลางเอ่ยเสียงต่ำ“ก่อ……”“เอ๊ะ?”พอพระองค์เพิ่งเอ่ยคำว่า ‘ก่อ’ ออกมา เสียงร้องแปลกใจก็ดังลอยมาจากสายธารแห่งกาลเวลาเหนือศีรษะของหลินชีเยี่ยเสียงนั้นราวกับมาจากที่ไกลสุดขอบฟ้า แต่ก็เหมือนอยู่ใกล้แค่เอื้อม ทันทีที่เสียงนี้ปรากฏขึ้น ไม่ว่าจะเป็นอูรีเอลหลินชีเยี่ย อันชิงอวี๋ หรือแม้แต่วิญญาณอาฆาตรูปทรงกลมที่กำลังตื่นเต้นมุงดูอยู่ด้านล่าง ต่างก็ชะงักพร้อมกันในเบ้าตาของอูรีเอล หนอนสีแดงสองตัวที่แยกออกจากกันนั้นบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง รวมตัวกันกลับเป็นดวงตาอย่างรวดเร็ว จ้องมองสายธารแห่งกาลเวลาเหนือศีรษะของหลินชีเยี่ยตาเขม็งในหางตาของหลินชีเยี่ย ร่างเลือนรางปรากฏขึ้น เขายืนอยู่ในสายธารแห่งกาลเวลา เหมือนเงาดำที่อยู่หลังกระจกฝ้า มองเห็นเพียงโครงร่างคลุมเครือ“……ใครกำลังแอบดูฉัน……”เสียงนั้นดังออกมาจากสายธารแห่งกาลเวลาอีกครั้ง เงาเลือนรางยกมือขึ้น ทุบลงบนสายธารแห่งกาลเวลาที่เหมือนกระจกฝ้าอย่างรุนแรง!เปรี้ยง!ได้ยินเสียงดังกังวาน ม่านกั้นระหว่างอดีตและอนาคตถูกทุบจนแตกออกเป็นมุมหนึ่ง ร่างจากอนาคตค่อยๆปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ
