งเหล่าปีศาจที่บินวนเวียนอยู่เหนือยอดเขาอย่างหนาแน่น สีหน้าของเขายิ่งดูแย่ลงเรื่อยๆเขาสร้างกำแพงอากาศนี้ขึ้นมา ส่วนหนึ่งเพราะเถ้าถ่านที่ปลิวว่อนอยู่นั้นหนาแน่นเกินไป บดบังทัศนวิสัยในการหลบหนีของเขา อีกด้านหนึ่งเป็นเพราะหลังจากที่เขาสัมผัสกับเถ้าถ่านเป็นครั้งแรก เขารู้สึกคันที่ฝ่ามือเล็กน้อย ทำให้เริ่มสงสัยว่าในเถ้าถ่านเหล่านี้อาจมีสารพิษแฝงอยู่เสิ่นชิงจู่กุมบาดแผลที่เอวและท้อง นั่งพิงผนังภูเขา ใบหน้าซีดเผือดอย่างยิ่ง“สถานที่บ้าอะไรเนี่ย……” เสิ่นชิงจู่สบถเบาๆเขาหยิบบุหรี่มวนหนึ่งออกมาจากอก คาบไว้ในปากกำลังจะจุดไฟ มองดูพวกปีศาจที่บินวนอยู่ข้างนอก ก่อนจะถอนหายใจอย่างจนปัญญา แล้วเก็บบุหรี่กลับเข้าไปมือที่กุมบาดแผลที่เอวและท้องค่อยๆ คลายออกเล็กน้อย เลือดสดไหลทะลักออกมา บาดแผลที่น่ากลัวแทบจะทะลุเอวทั้งหมดของเขา เหมือนรอยกัดฉีกของสัตว์ร้ายบางชนิด ภายใต้ความเจ็บปวดรุนแรง มุมปากของเสิ่นชิงจู่กระตุกเล็กน้อยดูจากปริมาณเลือดที่ไหลออกมาในตอนนี้ อีกไม่นานเขาก็คงจะเสียชีวิตเพราะเสียเลือดมากเกินไป
