ก้อนเมฆพาดผ่านท้องฟ้าสีดำมืดของสวรรค์ ดาบยักษ์ที่หักครึ่งราวกับยอดเขานั้น ปรากฏชัดขึ้นเรื่อยๆ ในสายตาของพวกหลินชีเยี่ยดาบมหึมานี้แทงทะลุจากนรกขึ้นมายังสวรรค์ ฟันพื้นดินสวรรค์เป็นรอยแยกน่าสยดสยองยาวหลายกิโลเมตรลวดลายของลาวานับไม่ถ้วนไหลเลื่อนบนผิวใบดาบราวกับภูเขาไฟที่ตั้งเอียง เมื่อทั้งสามเข้าใกล้ พวกเขาถึงมองเห็นซากศพของเหล่าทูตสวรรค์ที่ห้อยอยู่บนปลายดาบได้อย่างชัดเจน“ไม่น่าเชื่อว่าจะแทงทะลุเข้าสวรรค์ได้ด้วยดาบเดียว พลังของเหล่าปีศาจในนรกสมัยนั้นถึงขั้นนี้เลยเหรอ?”อันชิงอวี๋อดไม่ได้ที่จะเอ่ยด้วยความทึ่ง ขณะมองดูซากศพทูตสวรรค์มากมายที่ปลายดาบยักษ์“นั่นคืออาณาจักรเทพที่มีรากฐานของระบบเทพเจ้าเป็นของตัวเอง พูดอย่างเคร่งครัดแล้ว มันเป็นระบบเทพเจ้าที่เป็นอิสระ มีคนในโลกใฝ่ฝันถึงสวรรค์มากเท่าไหร่ ก็มีคนหวาดกลัวนรกมากเท่านั้น สำหรับพวกเขาแล้ว นี่ก็เป็นความเชื่ออีกรูปแบบหนึ่ง” หลินชีเยี่ยเอ่ยอธิบาย“รากฐานของนรกสินะ……”ทั้งสามลงจอดที่เชิงดาบยักษ์ เพียงแค่เท้าแตะพื้น พวกเขาก็รู้สึกถึงความเย็นยะเยือกที่พวยพุ่งออกมาจากรอยแยกนรกขณะนี้เถ้าสีขาวที่ร่วงหล่นจากท้องฟ้า ได้ปกคลุมพื้นผิวสวรรค์เป็นผ้าโปร่งบาง หลินชีเยี่ยพึมพำบทกวี ลมหมุนก็พัดเถ้าทั้งหมดตรงหน้าคนทั้งสามไปด้านข้าง เปิดเส้นทางสู่รอยแยกนรก“ไปกันเถอะ” หลินชีเยี่ยหันกลับมามองสวรรค์ที่ค่อยๆ จมหายไปในเถ้าธุลี “ถึงเวลาลงนรกแล้ว”“……ถึงฉันจะเข้าใจค
