บนทะเลอันเงียบสงัด เสียงฟ้าร้องทุ้มต่ำดังขึ้นอย่างกะทันหันเสิ่นชิงจู่ที่นั่งอยู่ในเรือสำรวจลอยไปตามกระแสน้ำ ลืมตาขึ้นมองผ่านหน้าต่างออกไปยังผิวน้ำทะเลไกลๆ เห็นเงาร่างสีขาวและสีทองสองร่างทะลุออกมาจากความว่างเปล่า พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็วแล้วหายลับไป“มิคาเอล?” เสิ่นชิงจู่รู้สึกถึงพลังของแสงสีทองนั้น ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อยทำไมมิคาเอลถึงออกมา? แล้วใครคือคนที่เขากำลังไล่ล่า? เกิดอะไรขึ้นในสวรรค์?คำถามมากมายผุดขึ้นในหัว เขาวิ่งขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือมองไปรอบๆ รอบตัวมีแต่หมอกหนาทึบสีดำไร้ที่สิ้นสุดมองไม่เห็นอะไรอื่นเลย ในสภาพทัศนวิสัยแทบจะมืดบอดแบบนี้ เสิ่นชิงจู่ถึงกับไม่รู้ว่าเรือลำนี้ลอยมาถึงไหนแล้วตัวเรือเริ่มเคลื่อนที่เร็วขึ้นตามกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวกราก อุณหภูมิรอบข้างพลันลดลงอย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่วินาทีก็ทำให้รู้สึกเหมือนตกลงไปในบ่อน้ำแข็ง“ไม่ชอบมาพากลแฮะ……”เสิ่นชิงจู่ขมวดคิ้ว ยื่นมือไปทางท้องฟ้าแล้วดีดนิ้วเป๊าะ!ลูกไฟร้อนแรงลูกหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างฉับพลันเหนือเรือสำรวจ ขจัดความมืดโดยรอบ อาศัยแสงไฟนี้ เสิ่นชิงจู่สามารถมองเห็นสภาพแวดล้อมรอบเรือสำรวจได้ในระยะสิบกว่าเมตรสายตาเหลือบมองลงไปใต้เรือ ม่านตาหดเล็กน้อยไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ น้ำทะเลสีดำสนิทได้เปลี่ยนเป็นสีเลือด ผิวน้ำที่เคยกว้างใหญ่ตอนนี้ดูเหมือนกำลังแล่นเข้าสู่หุบเขาบางแห่ง ทั้งสองด้านเป็นหน้าผาสูงตระหง่าน อากาศเย็นเยียบแทรกซึ
