าได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นมิคาเอลขมวดคิ้วเล็กน้อย “พระองค์ยังมีชีวิตอยู่”เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่มั่นใจของมิคาเอล หลินชีเยี่ยก็เลิกคิ้วขึ้น กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่มิคาเอลก็พูดต่อว่า“ร่างกายของพระองค์กลายเป็นดวงจันทร์ วิญญาณกลายเป็นตราผนึก ล่องลอยอยู่ในจักรวาล……ตราบใดที่ตราผนึกยังไม่แตกสลาย ดวงจันทร์ยังคงอยู่ พระองค์ก็ยังไม่ถือว่าตาย เพียงแต่เปลี่ยนวิธีการมองดูมนุษย์โลกเท่านั้น”หลินชีเยี่ยพยักหน้าอย่างครุ่นคิดฟังดูแล้ว สถานการณ์ของเยลันเดดูเหมือนจะยุ่งยากกว่าคนไข้คนอื่นๆ ก่อนหน้านี้มาก……ไม่รู้ว่าโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าเอาวิญญาณของพระองค์เข้ามาในห้องพักผู้ป่วยได้อย่างไรแต่เมื่อถึงระดับนั้น มีสิ่งที่เกินความเข้าใจของหลินชีเยี่ยมากเกินไป เขาไม่สามารถตัดสินได้ในระยะเวลาอันสั้นว่าอะไรคือสาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้เยลันเดเป็นแบบนี้ดูเหมือนว่าจะต้องเริ่มจากตัวคนไข้เองเท่านั้น[ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว ทำไมฟ้ายังไม่มืดเลย?] เจียงเอ่อร์มองท้องฟ้าสีทองอ่อนด้วยความสงสัย“สวรรค์เป็นอาณาจักรแห่งแสงสว่าง มีเพียงรุ่งอรุณ เที่ยงวัน และพลบค่ำ รัตติกาลไม่ได้อยู่ที่นี่”มิคาเอลหันหลังกลับ ไม่ได้ใช้ปีกบินอีกต่อไป แต่เดินด้วยสองเท้าบนพื้นดิน มุ่งตรงไปยังศูนย์กลางที่พำนักของพระเจ้าแสงอาทิตย์ยามเย็นสะท้อนอยู่ระหว่างเมฆขาวที่ล้อมรอบ ราวกับสายธารสีทองที่ไหลผ่านโดยรอบ พระองค์มีปีกหกปีกอยู่ด้านหลัง ก้าวเดินอย่าง
