หลินชีเยี่ยก็รู้สึกโล่งใจขึ้นเล็กน้อยทั้งสองคนยืนอยู่ในหมอกที่ม้วนตัว เหมือนรูปปั้นคู่หนึ่ง ไม่มีใครพูดอะไร จมอยู่ในความเงียบงันอาจเป็นเพราะรู้สึกว่าบรรยากาศนี้กดดันเกินไป หลินชีเยี่ยจึงเอ่ยขึ้นก่อนว่า“คุณคิดว่าด่านสงครามของต้าเซี่ยเป็นยังไงบ้าง?”มิคาเอลเงียบไปครู่หนึ่ง “น่าทึ่งมาก”“…ละเอียดกว่านี้ได้ไหมครับ?”มิคาเอลหยุดชั่วครู่ แล้วเสริมอีกประโยค “สามารถผสมผสานพลังมนุษย์กับพลังเทวะได้อย่างสมบูรณ์แบบ และอยู่ร่วมกันด้วยวิธีนี้ได้มันยอดเยี่ยมมาก เทพเจ้าไม่ได้อยู่สูงส่งเหนือใคร มนุษย์ก็ไม่ได้ก้มหัวให้ใคร ทั้งสองฝ่ายต่างพึ่งพากันแต่ไม่รบกวนซึ่งกันและกัน ข้าได้เฝ้าดูโลกมนุษย์จากดวงจันทร์มานับไม่ถ้วน ในช่วงเวลาอันยาวนานนี้ มีเพียงต้าเซี่ยเท่านั้นที่ทำได้ อาณาจักรเทพอื่นๆ ทั้งหมด รวมถึงสวรรค์ของพวกเราก็ไม่สามารถทำได้ แต่……”“แต่อะไร?”“แต่ยิ่งต้าเซี่ยพิเศษมากเท่าไหร่ อาณาจักรเทพอื่นๆ ก็ยิ่งหวาดระแวงมากขึ้นเท่านั้น……ภายใต้ความแตกต่างของพลังที่แท้จริง ทุกอย่างสามารถถูกทำลายลงได้ จุดยุทธศาสตร์ในสงครามก็เช่นกัน”
