บทที่ 40เคล็ดวิชาในหอนั้นมีมากมาย ถึงแม้จะแบ่งแยกประเภทไว้ แต่บางทีเส้นชีพจรจันทราอาจจะซ่อนเร้นเกินไป เซียวเหยียนค้นหาอยู่หลายชั่วยาม กลับไม่พบบันทึกที่เกี่ยวข้องในเคล็ดวิชาใดๆ เลย
กลับกันเคล็ดวิชาฝึกกายาชั้นกลางและต่ำอื่นๆ ก็ได้บันทึกมาอีกสองแขนง ร่างกายก็ได้รับการยกระดับเล็กน้อยอีกครั้ง
ตอนกลางคืน เซียวหย่วนซานเหยียบอากาศกลับมา สีหน้าดูอ่อนล้าอยู่บ้าง
เมื่อเห็นเซียวเหยียนที่กำลังอุ้มเคล็ดวิชา 《เคล็ดวิชาชีพจรเทวะธารามังกร》 อยู่ เซียวหย่วนซานก็ส่ายหน้ายิ้ม กล่าว “อย่างไร ตอนนี้ก็อยากจะเปิดเส้นชีพจรแล้วรึ เจ้าก้าวเข้าสู่ขอบเขตโคจรฟ้าแล้วรึไง อย่าได้ทะเยออทะยานเกินตัว”
“เพิ่งจะก้าวเข้าขอรับ” เซียวเหยียนกล่าว
“?”
เซียวหย่วนซานชะงักไป อดไม่ได้ที่จะถาม “เจ้า….กายร้อยมังกรเข้าสู่ทำเนียบแล้วรึ?”
“ขอรับ”
เซียวเหยียนพยักหน้า ขั้นเชี่ยวชาญก็นับว่าเข้าสู่ทำเนียบแล้วกระมัง?
“มา ร่ายรำให้ข้าดู”
เซียวหย่วนซานก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ให้เซียวเหยียนสาธิตโดยตรง เป็นอย่างไร มองแวบเดียวก็รู้
เซียวเหยียนก็ไม่ได้ปิดบัง ร่ายรำอย่างเปิดเผย
ถึงแม้จะรู้จักกันได้ไม่นาน แต่ความรู้สึกที่ท่านปู่ให้เขานั้นเปิดเผยอย่างยิ่ง หากท่าน
