ะวิญญาณที่เหลืออยู่ก็ถูกสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาบดให้แหลกละเอียด“……สูดกลิ่นหอมของโลหิต ข้าพบวิหารแห่งการพักพิงวิญญาณ รูปปั้นที่ทอดยาวอยู่ไกลๆ แขนที่หักซ่อนอยู่ข้างๆ นั่นคือจินตนาการอันบ้าคลั่งของเทพธิดา ใช้นิ้วกลางชี้ทิศทาง พฤกษาน้อยๆ สีแดงบานอยู่ข้างกายนาง นั่นคือสวรรค์……” ก่อนที่ไอซิสจะทำอะไรต่อ เสียงของหลินชีเยี่ยก็ดังขึ้นอีกครั้งโครม!ดวงตาของไอซิสหรี่ลงเล็กน้อย ร่างของเธอพุ่งออกจากจุดเดิมในทันทีตึง!รูปปั้นเทพีสีเลือดขนาดมหึมาปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า กระแทกลงอย่างหนักบนจุดที่เธอเคยยืนอยู่เกล็ดหิมะปลิวว่อน รูปปั้นนั้นมองลงมาที่ไอซิส ซึ่งยืนอยู่บนพื้นหิมะ แขนขวาอันแข็งแกร่งยกขึ้น นิ้วทั้งห้าราวกับจับท้องฟ้าทั้งผืนไว้ กดลงมาที่ศีรษะของไอซิส!“ไม่จบไม่สิ้นเสียที!”ดวงตาของไอซิสฉายแววโกรธเกรี้ยว ใต้เสื้อคลุมสีเขียว มือขาวเนียนดุจหยกยื่นออกมา ปะทะกับฝ่ามือของรูปปั้นเทพีสีเลือด!ในชั่วขณะที่สองฝ่ามือปะทะกัน รอยแตกสีเขียวก็แผ่กระจายไปทั่วพื้นผิวของรูปปั้นทันที นิ้วทั้งห้าของไอซิสจิกลึก บีบแขนขวาของรูปปั้นแตกละเอียด พลังชีวิตอันน่าสะพรึงกลัวบดขยี้รูปปั้นทั้งองค์จนแหลกเป็นผุยผงหลินชีเยี่ยครางเบาๆ เลือดสดไหลออกจากจมูก โค้งตัวลงด้วยความเจ็บปวดเขาสูดหายใจลึก อ้าปากกำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง แต่มือข้างหนึ่งก็คว้าลำคอของเขาไว้ ทุ่มร่างทั้งร่างลงบนพื้นหิมะ!ตูม!หลุมยักษ์รัศมีร้อยเมต
