กละตะกลาม เติบโตขึ้นเรื่อยๆ จนแน่นขนัดสีเขียวค่อยๆ กัดกร่อนผิวของศิลาสีดำ“ช่างเป็นพลังเทวะที่น่าสะพรึงกลัวจริงๆ!” ไอซิสขมวดคิ้วเล็กน้อย “สิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งที่เทพเจ้าธรรมดาจะทำลายได้……ไม่สิ แม้แต่เทพสูงสุดก็คงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำลายมัน แต่โชคดีที่พลังแห่งชีวิตของข้าสามารถค่อยๆ กัดกร่อนพลังของมันได้ เมื่อพลังเทวะของมันถูกพืชดูดซับไปบางส่วน มันก็จะอ่อนแอลงมาก……”ขณะที่ไอซิสกำลังพึมพำกับตัวเอง ร่างที่ถูกต้นกล้าปกคลุมในหลุมลึกนั้นก็ค่อยๆ กำมือแน่น หลินชีเยี่ยสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าพลังและชีวิตของเขากำลังถูกต้นกล้าเหล่านี้ดูดซับไปทีละน้อย หากไม่ใช่เพราะเขาแบกรับวิญญาณของอิดุนน์และมีพลังแห่งความเยาว์วัยมหาศาลอยู่ในร่างกาย ตอนนี้เขาคงถูกดูดจนกลายเป็นมัมมี่ไปแล้วแม้จะเป็นเช่นนั้น เมื่อต้นกล้าเหล่านี้เติบโตอย่างรวดเร็ว หลินชีเยี่ยรู้สึกว่าร่างกายของเขาหนักขึ้นเรื่อยๆ พวกมันเหมือนตะปูที่ตรึงเขาไว้กับพื้นดินอย่างแน่นหนาเมื่อพลังจิตจำนวนมากสูญเสียไป สติของเขาก็เริ่มพร่าเลือนอย่างรวดเร็วในขณะนั้นเอง คำพูดของไอซิสถูกส่งผ่านพลังจิตเข้ามาในความคิดของเขา เขาเบิกตากว้างขึ้นทันที สติกลับมาชั่วขณะไม่ได้……เขาไม่สามารถรอความตายอยู่ที่นี่ได้เด็ดขาดถ้าปล่อยให้ไอซิสดูดพลังในศิลาจารึกจนหมด ทุกอย่างก็จะสายเกินไปดวงตาของหลินชีเยี่ยวาบขึ้นด้วยความดุดัน เขาพยายามอ้าปากพูดด้วยเสียงแหบพร่าที่ได้ยินแค่ตัวเอง
