เมืองสุริยันเสาเทพพังทลาย กำแพงเมืองแตกร้าวภายใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว เงาของเทพนับไม่ถ้วนวาบแวมระหว่างฟ้าดิน พลังเทวะที่ปะทะกันอย่างรุนแรงเหมือนดาวหางที่ลุกไหม้ เต็มไปทุกซอกทุกมุมของเมืองสุริยันท่ามกลางสนามรบที่ฟ้าถล่มดินทลายนี้ ชายในชุดนักพรตถือดอกไม้ทองเดินอย่างสบายๆ การโจมตีและคลื่นพลังเทวะรอบตัวไม่สามารถแตะต้องร่างกายของเขาได้ เขายืนอยู่ตรงนั้นอย่างชัดเจน แต่กลับดูเหมือนอยู่ในอีกโลกหนึ่ง“หยวนสื่อเทียนจุน!” บนเสาเทพสุริยะ เงาร่างนั้นจ้องมองนักพรตบนท้องฟ้าอย่างเดือดดาล ก่อนจะตวาดด้วยความโกรธ“พวกเทพต้าเซี่ยของเจ้าจะทำลายเมืองสุริยันของข้าจริงๆ หรือ?!”“เทพอียิปต์ของพวกเจ้าต้องการทำลายรากฐานของต้าเซี่ยเราก่อน คราวนี้ที่ข้าทำลายรากฐานของเมืองสุริยันของเจ้า มีอะไรไม่ถูกต้องหรือ?” หยวนสื่อเทียนจุนเอ่ยเสียงเรียบ ดอกไม้ทองผลิบานออกมาจากความว่างเปล่ารอบตัวทีละดอก “ร้อยปีก่อน พวกเทพอียิปต์ก็บ้าคลั่งสังเวยประชาชนทั้งหมด บัดนี้อาณาจักรเทพไร้ประชาชน ชะตาบ้านเมืองเสื่อมถอย เพียงแค่ประทังชีวิตไปวันๆ……การกระทำของสรวงสวรรค์ของพวกเราครั้งนี้ ก็ถือว่าเป็นการลงทัณฑ์แทนฟ้าแล้ว”เมื่อหยวนสื่อเทียนจุนพูดจบ ดอกไม้ทองพันดอกรอบตัวเขาก็หมุนวนลอยอยู่กลางอากาศ กระแสพลังลึกลับไหลออกมาจากดอกไม้ทองที่บานสะพรั่ง เชื่อมโยงกับโชคชะตาของเมืองสุริยันเบื้องล่าง ทุกครั้งที่ดอกไม้ทองร่วงโรยไป เมืองสุริยันก็จะสั่นส
