ภาพที่น่าขยะแขยงนี้ปรากฏต่อสายตาของเทพนอร์สแม้แต่บุคคลลึกลับสองคนจากมหาวิหารสวรรค์บนท้องฟ้า ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและกล่าวพร้อมกันว่า“ช่างน่าขยะแขยงจริงๆ นั่นมันอะไรกันแน่?”“โอดินมีปัญหาจริงๆ”“หรือว่าสิ่งที่เทพเจ้าต้าเซี่ยกล่าวเป็นความจริง? โอดินคือตัวการที่ปล่อยหมอกเมื่อร้อยปีก่อน?”เหล่าเทพผู้นำของแอสการ์ด เดิมทีเห็นโอดินตกอยู่ในอันตราย กำลังจะลงมือช่วยเหลือ แต่เมื่อเห็นภาพตรงหน้านี้ สีหน้าของพวกเขาก็ซีดขาวในทันทีโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฟริกกาที่ยืนอยู่ข้างธอร์ ในฐานะภรรยาของโอดิน เธอรู้ดีว่าสัตว์ประหลาดตรงหน้านี้ ไม่ใช่โอดินที่เธอคุ้นเคยเมื่อร้อยปีก่อนอย่างแน่นอน……มันเป็นเพียงสัตว์ประหลาดเท่านั้นในหลุมลึก หนอนเลือดและหนวดที่ผิวกายของโอดินค่อยๆ หดกลับ บาดแผลทั้งหมดบนร่างกายกลับคืนสู่สภาพเดิมเขาเงยหน้ามองเต้าเต๋อเทียนจุนบนท้องฟ้า สีหน้าเลวร้ายอย่างที่สุด “นี่คือจุดประสงค์ของเจ้าหรือ?”“เจ้าหลอกลวงแอสการ์ดและอาณาจักรเทพอื่นๆ มาเป็นร้อยปี บัดนี้แน่นอนว่าต้องให้พวกเขาเห็นตัวตนที่แท้จริงของเจ้า” เต้าเต๋อเทียนจุนกล่าวอย่างเย็นชา“หากมิใช่เพราะร้อยปีก่อน พวกข้าสามเทพสูงสุดแห่งต้าเซี่ยได้ไปเยือนดินแดนใต้สุด บางทียามนี้พวกข้าอาจถูกเจ้าหลอกอยู่ก็ได้ในยามนั้น เจ้าก็คาดเดาได้แล้วว่าพวกข้าอาจรู้ความจริง ดังนั้นเมื่อหมอกมืดบุกรุก เจ้าจึงซ่อนตัวในหมอกและคอยสอดแนมพวกข้า……จนกระทั่งเห็นเหล่าเทพของต้าเซี่ย
