เจ๋ง เขาใช้มือเปล่าฉีกร่างของสิ่งลี้ลับ หลายตัว แต่หมอกดำทะมึนกลับเหมือนสัตว์ประหลาดที่ฆ่าเทพเจ้าได้ คอยกัดกินรากฐานพลังเทวะในร่างของเขาไม่หยุด รัศมีพุทธะรอบกายอ่อนลงเรื่อยๆ พลังศักดิ์สิทธิ์ก็สั่นคลอนจวนเจียนจะล่มสลายอรหันต์กายาทองคำค่อยๆ จมหายไปในหมอก ปีศาจหมูยักษ์ตาแดงก่ำ ร่างใหญ่โตของมันพุ่งออกจากหมอก เซซวนเดินบนทุ่งหิมะไปหลายร้อยเมตร จากนั้นก็ล้มคว่ำลงกับพื้น ร่างอันหนักอึ้งทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนเบาๆปากใหญ่อ้าออก คนเลี้ยงสัตว์ที่รอดชีวิตจำนวนมากร่วงลงสู่พื้นพร้อมกับลมปีศาจ ร่างของปีศาจหมูหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว กลับคืนสู่ร่างเดิมตือโป๊ยก่ายสวมจีวรที่เต็มไปด้วยรูพรุน ท้องที่เคยขาวอวบอ้วนบัดนี้เต็มไปด้วยรอยแผล ที่เอวและท้องมีแผลฉกรรจ์เลือดไหลนอง มองเห็นลำไส้ขยับไหวๆ อยู่เลือนรางเขาเบิกตาแดงก่ำ ลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก มือข้างหนึ่งกำคราดเก้าซี่สีเงินไว้ แล้วกลายร่างเป็นลำแสงพุ่งเข้าไปในหมอกอีกครั้ง“เหล่าซัว! อดทนไว้นะ!”……ตึง!!ไต๋เสี่ยฮุดโจ้วฟาดกระบองลงอีกครั้ง บดขยี้สิ่งลี้ลับหลายตัวที่พุ่งออกมาจากหมอกให้แหลกละเอียด ในขณะนั้นเอง หัวใจของเขาก็เต้นแรง ทั้งร่างชะงักอยู่กับที่ที่ชายแดนทางตะวันตกเฉียงใต้ พลังเทวะสองสายที่ไม่ปรากฏมานาน ในที่สุดก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ศิลาจารึกศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองประเทศสองแห่งสุดท้ายได้สร้างเสร็จสมบูรณ์แล้วปราการศักดิ์สิทธิ์ถักทอเชื่อมต่อกัน กลายเป็นกำแพง
